آقای استاندار، در جریان وزن و اندازه نان هستند؟!
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ناظر، این روزها به هر شهر و دیار در سراسر استان گیلان بهخصوص در شهر رشت مرکز استان به نانواییهای ” بربری، سنگک، لواش و تافتون” سری بزنید، اولین نکتهای که نظر خریدار را جلب میکند – اندازههای کوچک شده نانها است بهطوریکه سوژه خنده مشتریان شده است!
تصور میکنید، گرانفروشی و کمفروشی فقط باید بر سر ترازو صورت گیرد ” که آن دیگر دیجیتال شده و امکانپذیر نیست” ، درحالیکه بعضی نانوایان با بیملاحظگی بسیار و خودسرانه از اندازه و وزن خمیر” چانه نان” میزنند تا بهزعم خود در آمد یا بهره بیشتری ببرند.
بهعنوان یک شهروند که هر روز نان گرم خریداری میکنم، نان در برخی نانواییها حداقل با مشاهدات میدانی در شهر رشت دقیقاً به حد نصف نانهای سابق با همان قیمت و البته همان کیفیت نامطلوب رسیده است.
اواسط تابستان بود که استاندار هم در جلسهای اعلام کرد، انواع نان در استان بهخصوص در شهر رشت از نظر کیفیت مناسب نیست و باید در این راستا اقدام شود. شاید اسدالله عباسی در جریان اندازه نانی نباشد که به دست مردم میرسد!
واقعیت این است که کمتر شهر و استانی را دیدهام که چنین کنند، اما این ضدفرهنگ و گرانفروشی در منطقه ما و شما جاری است.
با سه نانوایی در این باره گفتوگو داشتم که اظهار میدارند: آنها هیچ گناهی ندارند چرا که هزینههای کارگر و حاملهای انرژی ” گاز، آب، برق ” و هزینه زندگی هر ماه گرانتر میشود، اما افزایش دولتی و قانونی قیمت نان با این افزایشها هیچ تناسبی ندارد.
نانوایان اعتقاد دارند، همین فضای در اختیار برای نانوایی را اگر اجاره بدهند و دست از این کار بکشند، منفعت بیشتری دارد و زندگیشان بهتر اداره میشود، اما شغلشان را دوست دارند.
یک نانوا در مرکز شهر رشت میگوید: دستمزد کارگرها و گرانی بیمهکردن آنها، درست کارنکردن بعضیشان، اعتراض مشتریان نسبت به کیفیت نان، گاهی دیر رسیدن یا محدودیت در میزان آرد اختصاصیافته از مشکلاتی است که مسئولان و مردم خیلی با آنها در گیر نیستند.
سؤال شد که آیا اینها دلیل میشود که نان را هم گران و هم کمفروشی ” با کوچککردن نان” کنید و پاسخ میدهد، خیر هیچ دلیل نمیشود؛ اما با شرمندگی ما هم چارهای نداریم.
وی میافزاید: هر چه اعتراض و نامهنگاری میکنیم و مراجعه به مسئولان مربوطه داریم، فایدهای ندارد و مدیران اعلام میکنند که گرانی بیشتر موجب اعتراض افکار عمومی میشود.
نانوایی تصریح دارد که به علت افزایش هفتگی هزینههای تولید نان مجبور به کنجدی کردن و کوچککردن اندازه چانه و هر قرص نان میشویم که خرجمان با دخل همخوانی داشته باشد.
سؤال شد، خوش انصاف – آخر نان یک رو کنجدی ۱۰ هزار تومان و دو رو کنجد ۱۵ هزار تومان در حالی قیمت یک قرص نان متناسب بربری با نرخ مصوب ۱۸۰۰ تومان است؟ او که اصرار دارد نامش افشا نشود، عنوان میکند – خدا شاهد است با هزینههای زندگی و امکاناتی که برای نانوایی در اختیار جامعه قرار میدهیم، صرفه اقتصادی ندارد و چارهای نیست.
کلام نهایی گفتوگو با این سه نانوا این است که آنها خواستار افزایش مناسب قیمت انواع نان در سراسر کشور هستند چرا که قیمت آرد و کارگر و هزینههای دیگر همهجا گرانتر است و فقط محل کسبوکار در مناطق مختلف متفاوت است.
میگویند، با افزایش مناسب و متناسب با هزینهها، شورای آرد و نان بر کیفیتها نظارت کند و با هر گونه گرانفروشی و کمفروش هم برخورد داشته باشد، اما تا آن زمان این رویه در بیشتر نانواییها ادامه خواهد داشت.
چندنفری هم که در صف نانوایی در مرکز شهر رشت حوالی گلباغ نماز منتظرند، بعضی از بیانصافی نانوایان کمفروش و گرانفروش، بیانضباطی ساعت شروع و پایان کار، عدم رعایت بهداشت و فروش آرد خارج از شبکه توزیع گله شدیدی دارند و دونفری هم در حمایت از نانوایان گفتند: هزینهها گران و گرانتر میشود و این بندگان خدا چارهای ندارند، هر چند خودشان هم میدانند کمفروشی و گرانفروشی به بهانه کنجدی کردن و امثال آن زشت و اقدامی ضدمردمی است.
یک نفر هم به شوخی گفت: نان بربریهای برخی نانواییهای شهر رشت بهاندازه یک بیسکویت شده که فقط شکر ندارد و اگر بخواهید نان استاندارد از نظر کمی و کیفی داشته باشید، باید برای هر قرص نان سفارشی ساده ۱۰ هزار تومان بپردازید.
نظر شما شهروندان و مردم استان چیست؟
داستان اول مرغ بود یا تخممرغ شده است. مسئولان و مردم میگویند، نانوایان باید نان استاندارد با نرخ مصوب به دست مردم بدهند و نانوایان هم عنوان میکنند، باید هزینهها کاهشیافته و آرد و خمیرمایه و امثال آن بهموقع و بهاندازه کافی فراهم شود تا نان خوب به دست مردم برسد.