اگر قرار است با دعا مشکلات کشور حل شود دیگر چه نیازی به حضور رئیسجمهور داریم؟!!
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی ناظر خبر، ریحانه خوشحال فعال رسانهای در یادداشتی گفت: حسین شریعتمداری در روزنامه کیهان نوشت: «گرانشدن دلار، خودرو، پنیر، مسکن، بلیت هواپیما، دارو، مرغ، گوشت، شیر و برنج، چه ربطی به دولت رئیسی دارد؟»
وی گفت: «قیمتها را مافیای گوش خوابانیده از طریق شاخکهای پنهان و آشکار خود که برخی از کانالهای تلگرامی و فلان سایت و فلان شبکه مجازی از جملهٔ آنهاست، تعیین میکنند!!!»
روزنامه کیهان مسئولیت گرانیها در کشور را اصلاً متوجه دولت نمیداند!
مخلص کلام اینکه روزنامه کیهان مسئولیت گرانیها در کشور را اصلاً متوجه دولت نمیداند. البته در این اظهارنظر مدیرمسئول کیهان باید گفت: گویا جناب شریعتمداری در این کشور زندگی نمیکنند که از احوالات بیمار کشور و مردم آن بیخبرند و یا از قوانین و شرح وظایف ریاستجمهوری بیاطلاع هستند.
نیازی به حضور و جلوس سید ابراهیم رئیسی در این جایگاه نیست
اگر مهار این تورم و گرانیهای لجامگسیخته در حوزه وظایف ریاستجمهوری نیست و تمام این مشکلات گردن مافیا است، پس نیازی به حضور سید ابراهیم رئیسی در جایگاه ریاستجمهوری هم نیست چرا که اگر رئیسجمهوری توانایی مهار تورم و حل مشکلات مردم و جامعه را ندارد نیازی هم به حضور و جلوس ایشان در این جایگاه نیست چرا که ترجیح میدهیم ایشان این پست را ترک کرده تا حداقل مردم بدانند کشور رئیسجمهور ندارد که اینگونه مافیا یکتازانه میتازند و کسی هم جلودارشان نیست!
آیا فقط ایران درگیر مافیا است؟!
حال سؤالی که اذهان را درگیر میکند این است که آیا فقط ایران درگیر مافیا است یا کشورهای دیگر هم از حضور این مافیا در امان نیستند؟ اگر در کشورهای دیگر مافیا نیست و بساطشان جمع شده، پس چرا در ایران قابلکنترل نیست؟ و اگر در کشورهای دیگر هم مافیا وجود دارد، پس چرا این مافیا تحت کنترل هستند و تورم در بسیاری از کشورها در این حد لجامگسیخته و بیدروپیکر نیست و کالاهای موردنیاز مانند کشور ما هر روز قیمت جدیدی به خود نمیگیرند و روند افزایشی ندارند؟
دولتها بهگونهای مدیریت میکنند که کمر مردم زیر بار گرانیها خم نشود
البته این سؤالاتی که در ذهن ایجاد میشود به این دلیل نیست که تورم در سایر کشورها صفر است و یا وجود ندارد، بلکه همه ما واقف هستیم که تورم در غالب کشورها وجود دارد، اما دولتها بهگونهای با بالابردن حقوق و مزایای مردم، مدیریت میکنند که کمر مردم زیر بار گرانیها خم نشود. نه اینکه مثل کشور ما در برخی اقلام و خدمات، تورم بالای ۱۰۰ درصد شود، اما حقوق ۲۰ درصد افزایش پیدا کند…
اینکه آیتالله رئیسی، در جایگاه ریاستجمهوری قرار بگیرند و از حقوق بیتالمال آنهم نه در حد کارگر و کارمند بلکه در حد ریاستجمهوری دریافت نمایند و نتوانند تورم را مهار و مشکلات حال حاضر جامعه و مردم را حل نمایند، درد تحمل گرانیها را مضاعفتر میکند.
دیگر فرقی بین بودن یا نبودشان نیست
البته این اعتقاد در بین مردم وجود دارد که اگر قرار است حضور رئیسجمهور و اعضای هیئت دولتش نتواند مشکلات مردم، جامعه و تورم را حل کند و حتی نتواند اسباب آسایش و رفاه مردم و نیازهای اولیه مردم را فراهم نمایند دیگر فرقی بین بودن یا نبودشان نیست و چهبسا نبودنشان باآنهمه سازمانهای عریضوطویل که در مجموع حقوق های نجومی را شکل میدهند، منفعت بیشتر را در برمیگیرد چرا که با حذف حقوقهای نجومی مسئولانی که دردی از مشکلات مردم را نمی توانند حل نمایند و با توزیع آن حقوقها ، در بین اقشار ضعیف جامعه و یا تزریق آن در بازار، قسمت اعظم مشکلات و تورم حل خواهد شد و مردم حداقل نفسی تازه میکنند و گلویی تر…
اگر کشور رئیسجمهور نداشت حداقل مردم میتوانستند بگویند که کشور رئیسجمهوری ندارد
اگر کشور رئیسجمهور نداشت حداقل مردم میتوانستند بگویند که کشور رئیسجمهوری ندارد و همه چیز به حال خود رها شده است و زورمان به مافیا نمیرسد، اما با جود رئیسجمهور و آن همه اعضای هیئت دولت انتظار میرود پاسخ قانعکنندهتری برای این حجم از نابسامانیها در مهار تورم داشته باشند.
انگار این تورم را مردم ایجاد کردهاند!
حسین شریعتمداری بهگونهای در سرمقاله کیهان نوشته است: «قیمت یک بسته پنیر ۵۰ هزار تومان است!… ولی دیروز ۴۰ هزار تومان بود! که انگار این تورم را مردم ایجاد کردهاند و مافیا را به کشور وارد نمودهاند.»
مگر چه حادثه بزرگی و تعیینکنندهای در کشور ما رخداده است؟!
تورم در ایران نه سالی یکبار، بلکه برخی از اقلام هر چند ماه یکبار افزایش قیمت پیدا میکند! مگر چه حادثه بزرگی و تعیینکنندهای در کشور ما رخداده است (مثلاً جنگ شده) که شیر، برنج، قند و شکر، حبوبات، مرغ، گوشت قرمز، ماهی، کرایه تاکسی، بلیت هواپیما، بلیت قطار و اتوبوس، دارو، هزینه درمان و گرانشدن و کمیاببودن حتی شیرخشک… چندین بار در سال و ماه رخ میدهد؟
مردم شب میخوابند صبح با دلهره چشم میگشایند
سالهای دور قبل از اینکه گرانیها تا این اندازه بسیاری از مردم دهکهای پایین را در آرزوی ابتداییترین نیازهای اساسیشان بگذارد تورم سالی یکبار اتفاق میافتاد آن هم در آستانه آغاز سال نو که همان هم برای مردم قابلپذیرش نبود و با آمدن سال جدید همیشه غمی در دل داشتند که امسال هم تورم بالا میرود، اما اکنون بجایی رسیده است، مردم که شب میخوابند صبح را با دلهره چشم میگشایند چرا که نگراناند امروز هم چند اقلام اساسی گران شده باشد و امروز هم نتوانند حتی از پس خوراک خود برآیند. حال وضعیت مسکن و اجاره و… بماند.
ماهی ۵۸ گرم گوشت قرمز!
وقتی آمارهای صداوسیما اعلام میکند بسیاری از مردم ایران سالی ۷۰۰ گرم گوشت میتوانند مصرف کنند چگونه میشود بر این درد نمرد و شبانگاه آسوده خوابید؟ سالی ۷۰۰ گرم یعنی ماهی ۵۸ گرم گوشت قرمز! آیا این حجم گوشت قرمز نیاز یک جوان و یک کودک درحالرشد، یک مادر باردار و یا اصلاً نیاز یک انسان برای سالم ماندن را تأمین میکند؟
کاش حال که مرهم نمیتوانیم باشیم زخم بر دل مردم هم نباشیم
چرا وقتی که در کشور مسئولانی در سمتهای مختلف گمارده میشوند تا با تخصص و درایت خود برای مشکلات موجود راهحلی روبهجلو ارائه دهند از مسئولان جمله دعا کنید را میشنویم؟!! که دعا کنید تورم پایین بیاید… دعا کنید باران بیاید… دعا کنید ارزانی شود… دعا کنید مافیا کنترل شود… دعا کنید اختلاس نشود… دعا کنید دزد را بگیریم… دعا کنید اموال اختلاس شده از کشور و مردم و بیتالمال بالاخره به کشور بازگردانده شود…!!!!!
جوانان ما جرئت فرزندآوری ندارند
اگر قرار است بجای تخصص بنشینیم و با دعا بر مشکلات کشور فائق آییم، پس بهتر است رئیسجمهور و هیئت دولتش باهم استعفا دهند تا حداقل این حقوقها بجای رفتن در جیب آنان در بین مردم تقسیم شود یا به بازار تزریق شود آنگاه همه باهم با فراغ خاطر بنشینیم و دعا کن. حداقل میدانیم رئیسجمهور و دولتش هم مثل بقیه مردم، کارمندان و کارگران کشور حقوق میگیرند و دلخوشیم که همه در یک شرایط مساوی در حال تحمل مشکلات و فقر اقتصادی هستیم و مسئولان نیز سالی ۷۰۰ گرم گوشت مصرف میکنند و فرزندان آنها هم با پول پدر در خارج از کشور در رفاه و خوشگذرانی نیستند و همانند جوانان ما، بیکار و قدرت تأمین مخارج ازدواج را ندارند و حتی به دلیل نداشتن بنیه مالی و ترس از نبود شیرخشک و ترس از آینده فرزندان خود، مانند جوانان ما جرئت فرزندآوری را نیز ندارند.
آیا کشورهای موفق دیگر هم با دعا مشکلاتشان را حل میکنند یا فقط ما باید دعا کنیم؟
دعا خوب است و ارتباط خالصانه با یگانه خالق هستی است، اما آیا اداره کشور و اقتصاد بیمارش با دعا کارساز میشود؟!!!
مثل این میماند که به دانشجو یادانش آموز بگوییم نیاز به درسخواندن تا پاسی از شب نیست بنشین و دعا کن قبول میشوی یا به خلبان هواپیما بگوییم شما به استراحت با خانواده خود بپرداز ما دعا میکنیم هواپیما بهسلامت به مقصد برسد…!!!
آیا فکر نمیکنید متدهای اقتصادی که دنبال میکنید اشکال دارد؟
آیا اینگونه واقعاً به نتیجه میرسند؟ اگر اداره این کشور در طول ۴ دههٔ اخیر ناموفق بود چرا از الگوهای اقتصادی کشورهای موفق دنیا استفاده نمیکنیم تا در دولتی که با ذائقه سیاسی برخی جور نیست (مثل دولت روحانی) گرانیها، کمبودها، تورم و معضلات اقتصادی را گردن دولت بیندازند و به دولت رئیسی که رسید معضلات را گردن مافیا و مردم بیندازند.
آیا فکر نمیکنید متدهای اقتصادی که دنبال میکنید اشکال دارد؟ چرا کتابهای اقتصادی که در دانشگاههای ما به نام اقتصاد اسلامی در حال تدریس است طی این سالها به داد اقتصاد بیمار کشور ما نرسیده است؟ حال که بعد سالها در اداره اقتصاد کشور موفق نبودهاید چرا این بار برای نجات اقتصاد کشور از متدها و روشهای اقتصادی کشورهای موفق دنیا که امتحانشان را خوب پس دادهاند و موفق بودهاند استفاده نمیکنید؟!!
آقایان مسئول برای یکبار هم شده این روش را امتحان کنید یقیناً روش آزمون شده جواب میدهد و مردم از اینهمه فشار روانی و اقتصادی نجات پیدا میکنند. به امید آن روز. بارالها بر صبرمان بیفزاااا