حمید رسایی؛ متخصص حاشیه یا بیتخصص در معیشت مردم؟
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی ناظر خبر، سخنان تازه حمید رسایی نماینده مجلس شورای اسلامی، بار دیگر نشان داد که بخشی از سیاستمداران ما بهجای پرداختن به دردهای واقعی مردم، ترجیح میدهند حاشیهسازی و حمله به ابتداییترین حقوق اجتماعی مردم را محور گفتار خود قرار دهند.
رسایی بار دیگر با ادبیاتی تند بهجای طرح مسائل واقعی مردم، به حاشیهها پرداخت. او در اظهاراتی عجیب، «عفاف و حجاب» و «برگزاری کنسرت» را موضوع اصلی خود قرار داد و در حملهای مستقیم به سید محمود یونسی، استاندار مازندران، گفت: جناب آقای یونسی که بدونسابقه اجرایی و با تخصص مجاری ادراری به استانداری مازندران رسیده، در شمال کشور به برگزاری کنسرت افتخار میکند و میگوید من مسئول معیشت و اقتصاد مردم هستم و به عفاف و حجاب در جامعه اعتقادی ندارم.
اصولاً حمید رسایی، نماینده تهران که اصالت گیلانی دارد، بهجای پرداختن به مسائل واقعی مردم شمال کشور، به حاشیهها میپردازد. اما این ادبیات تند و تحقیرآمیز از سوی رسایی پرسشهای جدی ایجاد میکند. اینکه پر مسئله بودن شمال ایران یعنی چه؟ آیا به معنای برگزاری کنسرت و شادی مردم است یا بحرانهایی همچون زیرساختهای فرسوده، پسماند انباشته، آلودگی رودخانهها، زبالههای رهاشده در جنگلها، بیکاری جوانان و تورم روزافزون؟
آقای رسایی! شما سه دوره نماینده مجلس بودید. کارنامهتان چه بود؟ جز نطقهای تند و جنجالهای سیاسی، چرا کارنامه شما در حوزه اقتصاد و توسعه منطقهای خالی است؟ آیا رسایی که سالها جز جنجالآفرینی و خطابههای تند در مجلس نامی از خود برجای نگذاشته، میتواند کارنامهای عملی در حوزه اقتصاد و معیشت مردم ارائه کند؟
و طنز ماجرا آنجاست که آقای رسایی با اینکه اصالتاً گیلانی است، در هیچ کجا از دردهای واقعی مردم گیلان سخنی نمیگوید. انگار بحران سراوان، تعطیلی کارخانجات، آلودگی تالابها و بیکاری جوانان گیلان برایش نامرئیاند!
رسایی با تمسخر تخصص پزشکی استاندار مازندران، او را فاقد صلاحیت دانسته است. اما سؤال اصلی اینجاست: تخصص خود رسایی چیست؟
آقای رسایی! پرمسئله نه شمال ایران است، نه مردم پرتلاش این خطه؛ پرمسئله سیاستمدارانی هستند که بهجای تلاش برای حل بحرانهای واقعی، درگیر نزاعهای بیثمر و شعارهای تکراری شدهاند. پرمسئله سیاستمدارانی هستند که بهجای طرح راهحل، با اظهارات شعاری و حمله به ابتداییترین حقوق اجتماعی مردم، تنها فضای عمومی جامعه را ملتهب میکنند. مردمی که امروز درگیر معیشت، گرانی و مشکلات زیستمحیطیاند، بیش از هر چیز نیازمند عملگرایی، صداقت و مدیریت واقعیاند؛ نه خطابههای شعاری. پرمسئله سیاستمدارانی هستند که بهجای پاسخ به مطالبات واقعی مردم، با اظهارات شعاری، تنها بر زخمهای مردم نمک میپاشند.
نمایندگان مجلس بر اساس قانون اساسی وظیفه دارند صدای ملت باشند، مشکلات اقتصادی، معیشتی و زیستمحیطی مردم را پیگیری کنند و بر عملکرد دولتها نظارت مؤثر داشته باشند. اما واقعیت تلخ این است که بسیاری از نمایندگان، بهویژه در دوره فعلی مجلس شورای اسلامی، کارنامهای مردود از خود برجای گذاشتهاند. نتیجه این بیعملی و مشغولیت به شعار و جدلهای پوچ، چیزی جز سفرههای خالیتر، فشار اقتصادی سنگینتر و امید کمتر در دل مردم نبوده است.
مردم امروز بیش از هر زمان دیگری به نمایندگانی نیاز دارند که بهجای جنگیدن با شادی و سبک زندگی جامعه، برای نان شب، کار، امنیت و آینده فرزندان این سرزمین بجنگند. رسایی و همفکرانش اگر واقعاً دغدغه مردم را دارند، باید از خود بپرسند: آیا با این کارنامه میتوانند مدعی دفاع از معیشت و اقتصاد باشند؟