نرگس دستیار و پوشش رسانهای: وقتی نشست خبری شبیه ویترین میشود!
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی ناظرخبر، دومین نشست خبری نرگس دستیار، مدیرکل آموزش و پرورش گیلان، در آستانه سال تحصیلی جدید برگزار شد؛ نشستی که بیش از آنکه یادآور شفافیت باشد، تصویری کاریکاتوری از «پوشش رسانهای» را به نمایش گذاشت. پوششی که بیشتر به نوعی پوشش رسانهای محدود شباهت داشت تا ابزاری برای شفافیت.
پرسش جدی اینجاست؛ آیا نشست خبری باید بستر گفتوگو با همه رسانهها باشد یا عرصهای برای گزینش خبرنگاران شبیه همان گزینشهای ایدئولوژیک و سلیقهای معلمان در دولت گذشته؟
تناقض شعار شفافیت با عمل گزینشی
خانم دستیار در نخستین نشست خبری خود در ششم خرداد امسال تأکید کرده بود: «ما به دنبال مدیریت شفاف، میدانی و پاسخگو هستیم». اما نشست دوم نشان داد که شفافیت و پاسخگویی وقتی پای خبرنگاران منتقد وسط بیاید، در نگاه افکار عمومی کمرنگ میشود و این تصور شکل میگیرد که نقد زیر سایه همان «پوشش رسانهای محدود» قرار میگیرد.
حذف رسانههای منتقد و دعوت سلیقهای از خبرنگاران، نه تنها افکار عمومی را اقناع نمیکند، بلکه این باور را تقویت میکند که مدیرکل آموزش و پرورش استان در افکار عمومی بیشتر به دنبال پوششی هماهنگ است تا پاسخگویی فراگیر.
افکار عمومی و استعفای پرابهام
خروج زودهنگام مهدی یعقوبی از سرپرستی روابط عمومی آموزش و پرورش، تنها مدت کوتاهی پس از انتصاب، همچنان بیپاسخ مانده است. چرا؟ این سکوت، پرسشهای بیشتری را در ذهن افکار عمومی برمیانگیزد. اگر همه چیز شفاف است، چرا از حضور خبرنگاران مطالبهگر هراس وجود دارد؟
وعدههای زیبا؛ واقعیتهای تلخ
خانم دستیار در نشست اخیر، با آمار و ارقام شروع کرد:
- ۳۶۷ هزار دانشآموز در استان گیلان مشغول تحصیل هستند.
- بیش از ۲۵ هزار فرهنگی در ۳۸۶۰ مدرسه مشغول فعالیتاند.
- ۲۷۲ هزار دانشآموز در ابتدایی، ۱۸۸ هزار در متوسطه نظری و ۳۹۶۰۰ نفر در فنی و حرفهای و کاردانش.
همه اینها زیباست، اما وقتی به جزئیات میرسیم، تناقضها آشکار میشود.
عدالت آموزشی یا شعار آموزشی؟
خانم مدیرکل گفت عدالت آموزشی اولویت است. اما آیا واقعاً عدالت آموزشی در مدارس دولتی گیلان محقق شده است؟ اصل سیام قانون اساسی، دولت را موظف به آموزش رایگان تا پایان متوسطه میداند. با این حال:
- هزینههای جانبی مثل کتاب کمکدرسی، کلاس تقویتی، سرویس مدرسه و «کمکهای اجباری» عملاً خانوادههای کمدرآمد و متوسط را از فرصت برابر محروم کرده است.
- سرانه فضای آموزشی گیلان چقدر است؟ چرا توضیح داده نشد که استاندارد جهانی (۸ متر مربع برای هر دانشآموز) در استان چه سهمی دارد؟
- آیا عدالت آموزشی فقط در تیترها محقق میشود یا در واقعیت مدارس؟
سکوت درباره مسائل کلیدی
چند پرسش ساده که در نشست بیپاسخ ماند:
- چرا درباره افت تحصیلی دانشآموزان گیلان و جایگاه استان نسبت به میانگین کشور سکوت شد؟
- چرا درباره نرخ سرویس مدارس و فشار اقتصادی آن بر خانوادهها هیچ توضیحی داده نشد؟
- بر اساس چه اصول روانشناسی، رنگ فرم غالب دانشآموزان دختر الزاماً تیره انتخاب میشود؟
- ۵ میلیارد تومان اعتبار برای بهسازی سرویسهای بهداشتی به کدام مدارس رسیده است؟
- ۶۵ درصد هوشمندسازی مدارس یعنی دقیقاً چند مدرسه؟ شاخصهای هوشمندسازی چه بوده؟
- چرا درباره شهریههای نجومی در برخی مدارس غیرانتفاعی توضیحی داده نشد و تکلیف اولیا در مواجهه با تخلفات چیست؟
- درباره مدارس فرسوده و خطرناک چه؟ اگر فردا در یکی از این مدارس غیراستاندارد حادثهای رخ دهد، مسئولیت با کیست؟
پوشش رسانهای یا پوشاندن ضعفها؟
خانم مدیرکل! این روزها افکار عمومی با کلیگویی و شعار اقناع نمیشود. جامعه میخواهد بداند حقیقت چیست، نه اینکه وعدهها در لفافه پوشش رسانهای محدود پیچیده شود.
افکار عمومی دیگر با شعار و کلیگویی اقناع نمیشود. مردم امروز فرق «پوشش رسانهای» و «پوشاندن واقعیت» را خوب میدانند. کاغذها و برخی تیترها در نگاه جامعه بیشتر به ابزاری برای مدیریت تصویر مسئولان شباهت دارند تا بازتاب دردهای واقعی مدارس.
آیا نشستهای خبری آموزش و پرورش قرار است ویترین تبلیغاتی باشند؟
پرسش همچنان باقی است: آیا نشستهای خبری آموزش و پرورش قرار است ویترین تبلیغاتی باشند یا عرصه پاسخگویی و مطالبهگری؟