دولت هم چوب را میخوردهم پیاز را!
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی ناظر خبر، سیاست بانک مرکزی در خصوص دلار ۴۰ هزارتومانی و بحث در خصوص سیاستهای رفع تعهد ارزی مورد انتقاد رئیس اتاق بازرگانی تهران است. بهمن عشقی در گفتوگویی با اشاره به پیام روشن دولت درباره اختصاص چنین قیمتی برای دلار این است که صادرکننده را از چرخه تولید خارج کند. او گفته سیاستهای رفع تعهد ارزی تغییری نکرده و در بر همان پاشنه سابق میچرخد؛ اما در نهایت دولت مجبور خواهد شد تا سیاستهای خود را تغییر دهد. عشقی معتقد است دولت باید به سمت تکنرخی کردن ارز و اصلاح نظام پیمانسپاری برود.
عشقی افزود: وقتی نرخ ارز برخلاف مسیر واقعی تورم سرکوب میشود اولین اتفاقی که رخ میدهد این است که کالای صادراتی گران شود و رونق آن کالا از بین میرود. خیلی از دولتها سعی میکنند حتی بهصورت تصنعی نرخ پول ملی خود را در مقایسه با دلار پایین نگه دارند تا مزیت صادراتی ایجاد کنند و این اولین اقدام معکوس در جهت جریان صادرات است.
وی ادامه داد: همچنین وقتی علاوه بر سرکوب نرخ ارز، آن را چندنرخی نیز میکنند و به صادرکننده میگویند باید آن را کمتر از نرخهای رایج بازار به من بفروشی، خطای دوم صورتگرفته است. پیغام روشن این رفتار به صادرکننده این است که شما دیگر تولیدات نداشته باشید و صادر نکنید و از مسیر صادراتی خارج شوید. این شیوه باعث شده تا بین ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلار ناترازی در صادرات غیرنفتی داشته باشیم و این رفتار باعث کاهش ارزش صادراتی کشور سال ۱۴۰۲ نسبت به ۱۴۰۱ شده است. دولت میگوید حدود ۴۹ میلیارد دلار صادرات داشته و حدود ۶۷ میلیارد دلار نیز واردات داشتهایم در نتیجه با کسری مواجه هستیم.
رئیس اتاق بازرگانی ایران گفت: سیاستهای رفع تعهد ارزی در سال جدید تغییر نداشته است و در بر همان پاشنه میچرخد. حتماً دولت نرخ دلار ۴۰ هزارتومانی را تغییر خواهد داد؛ چون اصولاً دولتها در ایران عادت دارند چوب و پیاز را با هم بخورند. بالاخره در یک جایی این سیاست امکان ادامه نخواهد داشت و متوقف خواهد شد و تغییر آن حتمی است و اگر امروز هم بر رفتار خود اصرار کند فردا قطعاً عقبنشینی خواهد کرد اما دود آن به چشم کشور و صادرکننده میرود؛ چون مدیران که خسارتی پرداخت نمیکنند و این مردم هستند که از سوء تدبیرها دچار خسارت میشوند.
وی خاطرنشان کرد: دولت حتماً باید به این سمت تکنرخی کردن ارز و اصلاح نظام پیمانسپاری برود؛ اما متأسفانه وقتی این کار را انجام میدهد که صادرکنندگان معتبر و شناختهشده از بین رفته و صادرات بدون شناسنامه، بدون پشتوانه و صادرات غیرواقعی جای آن را گرفته است و کم اظهاری و عدم شفافیت رواج پیدا کرده و سیستم را بههمریخته است، آن زمان است که دولت به سیاست غلط خود اعتراف خواهد کرد و رویه را اصلاح میکند. من نمیدانم چه زمانی این اتفاق خواهد افتاد و نمیدانم نقطه گسیختگی این سیاست کجاست اما حتماً رخ خواهد داد. بههرحال کشور را باید با درآمدهای ناشی از صادرات حفظ کرد و به جز ارز ناشی از مبادلات چیز دیگری وجود ندارد.