دو دهه وعده پوچ؛ کمربندی خمام قبرستان بیتدبیریها؟!
به گزارش ناظرخبر، قصه پرغصه کمربندی خمام و میدان ولیعصر حالا به یک روایت تاریخی تبدیل شده است؛ روایتی که هر صفحهاش پر است از وعدههای پوچ، عکسهای یادگاری و بلاتکلیفیهایی که تنها یادگار آن برای مردم، داغ عزیزان و تلفات جادهای بوده است. شهری تازهتأسیس با ظرفیتهای لجستیکی ممتاز، همجوار با فرودگاه سردار جنگل رشت، دریا و منطقه آزاد انزلی، سالهاست درگیر یک میدان و کمربندی نیمهتمام است که بیشتر شبیه به یک بیماری مزمن، گریبان شهروندان را گرفته است.
دو دهه وعده، بیعملی و عکسهای یادگاری
میدان ولیعصر خمام و کمربندی آن، از همان روزهای نخست بهرهبرداری تاکنون، میزبان دولتها، نمایندگان و مدیرانی بوده که هر کدام چندین بار از آن بازدید کردهاند. خروجی این بازدیدها؟ انبوهی عکس یادگاری، وعدههای پرطمطراق و البته یک پروژه نیمهکاره که همچنان جان شهروندان را تهدید میکند. بهراستی، اگر وعدهها به اندازه عکسها رنگ داشتند، خمام امروز باید زیباترین میدان و امنترین کمربندی گیلان را داشت.
تناقض میان حرف و عمل
در این میان، مسئولان همیشه آمادهاند در مراسمها و نشستها درباره اهمیت پروژه حرف بزنند، اما وقتی نوبت به عمل میرسد، کار به کندی لاکپشت هم نمیرسد. کمربندی خمام همچنان پرخطر، میدان ولیعصر نیمهتمام و وعدهها هم تاریخ انقضای چندساعته دارند. تضاد میان شعار و عملکرد به قدری آشکار است که مردم خمام سالهاست گوششان از تکرار این سخنان پر شده است.
از حریم کمربندی تا بلاتکلیفی وزارتخانهها
شهرداری خمام بارها برای ساماندهی میدان ولیعصر اعلام آمادگی کرده است، اما بروکراسی اداری و کشمکش میان دستگاههای استانی و ملی، پروژه را به گره کور تبدیل کرده است. حریمی که به بهانه قانون مجلس کاهش نمییابد، جداولی که رنگآمیزی نمیشوند، روشنایی که نصب نمیشود و آسفالتی که همیشه در وعدهها باقی میماند. نتیجه؟ شهری پر از خاک، سنگریزه و اختلاف سطح که نهتنها به خودروها آسیب میزند بلکه امنیت و زیبایی شهر را هم نابود کرده است.
پروژهها؛ نیمهکاره، پر از حفر و فرونشست
از پروژه انتقال آب خمام به خشکبیجار گرفته تا ساماندهی میدان ولیعصر، همه و همه به هم گره خوردهاند و بلاتکلیف ماندهاند. پیمانکارانی که سابقهشان پر از نارضایتی است، بارها کابلهای مخابراتی را قطع کردهاند، حفاریهایشان نیمهکاره رها شده و نتیجه، تپههای خاک و گل وسط میدان است. آخرین شاهکار هم فرونشست زمین در حین آسفالتریزی بود که اگر بهجای دستگاه فینیشر، خودروهای مردم درگیر آن میشدند، فاجعهای انسانی رخ میداد.
نشست خبری؛ وعدهها، گلایهها و فرافکنیها
نشست خبری شهرداری خمام با هدف تجلیل از خبرنگاران برگزار شد؛ نشستی که با حضور رامین احمدزاده شهردار خمام و اعضای شورا شامل مهدی عاشوری، ایمان سهیلی، اسماعیل احمدنیا و هادی واحدی برگزار گردید، هرچند غیاثی دیگر عضو شورا غایب بود.
اعضای شورا ابتدا روز خبرنگار را تبریک گفتند و از نقش رسانهها در افزایش اعتماد عمومی سخن راندند. اما بخش اصلی نشست، باز هم به گلایهها و وعدههای تکراری درباره کمربندی و میدان ولیعصر ختم شد.
کمربندی در حوزه شهری خمام است، اما قانون مجلس مانع کاهش حریم میشود
احمدزاده شهردار خمام در پاسخ به پرسش نگارنده درباره آخرین وضعیت میدان ولیعصر گفت: « بعد از ۲۵ سال قرار شد شهرداری جدول، پایه چراغ و فضای سبز این میدان را انجام دهد؛ ما هم به تعهدات خود عمل کردیم اما به مشکل آبفا برخوردیم. پروژه انتقال آب خمام به خشکبیجار یک طرح ملی است که چهار سال قدمت دارد. با وجود اینکه کمربندی در حوزه شهری خمام است، اما قانونی که مجلس تصویب کرده مانع کاهش حریم میشود.»
او در بخش دیگری به بحران پسماند اشاره کرد و افزود: «از سه سال قبل که سطلهای زباله روستاها جمعآوری شد، حجم زباله خمام از ۲۰ تن به بیش از ۳۰ تن در روز رسیده است. حالا زبالهها بلافاصله پس از تخلیه، کنار آخرین سطل روستاها تلنبار میشود.»
ریشه معضل زباله تصمیم اشتباه استاندار وقت، اسدالله عباسی بود
ایمان سهیلی، عضو شورا نیز در این نشست خبری گفت: «معضل زباله فقط مشکل خمام نیست، بلکه مشکل کل گیلان است؛ اما ریشهاش تصمیم اشتباه استاندار وقت، اسدالله عباسی بود که دستور جمعآوری سطلهای زباله روستایی را داد. حالا شهرداریها ماندهاند و این بحران.»
او همچنین با انتقاد از نمایندگان مجلس افزود:« از آنها بپرسید چه میزان به خمام کمک کردهاند؟ چرا خمام از ظرفیتهای ملی محروم است؟.»
میدان ولیعصر هنوز تحویل شهرداری نشده است
احمدنیا، عضو باسابقه این شورا نیز در ادامه تأکید کرد: «میدان ولیعصر هرگز تحویل شهرداری نشده است. با وجود تلاش دادستان و بازرس کل، بازسازی آن را برعهده گرفتیم تا مردم اذیت نشوند، اما باقی کارها وظیفه راهداری است. متأسفانه اداره راه و شهرسازی همچنان زیر بار تحویل کمربندی خمام به شهرداری نمیرود و فقط نام کمربندی را یدک میکشد، بیآنکه روشنایی و جدولگذاری مناسب انجام دهد.»
طنز تلخ؛ وعدههایی که جان میگیرد
خمام امروز نه کمبود تاریخ دارد و نه فقدان مردان بزرگی که نامشان در این سرزمین ماندگار است. مشکل خمام، مسئولانی است که میان شعار و عمل، فرسنگها فاصله دارند. طنز ماجرا اینجاست که پروژهای ۲۵ ساله هنوز درگیر حریم، پیمانکار و هماهنگیهای اداری است؛ آنهم در شهری که دومین رتبه تردد جادهای استان را دارد.
مردم خمام؛ در انتظار تعیین تکلیف
اکنون پرسش این است: تا کی باید مردم خمام هزینه بیتوجهیها، کشمکشها و وعدههای نافرجام را بپردازند؟ تا کی پروژهای ساده مثل ساماندهی یک میدان و کمربندی باید به معمایی بیپایان بدل شود؟ مردم خمام شایسته زندگی امن، آرام و شهری توسعهیافتهاند، نه شهری که هر روز با خاک، زباله، فرونشست و وعدههای توخالی دستوپنجه نرم کند.
خمام بیش از هر زمان دیگری منتظر است؛ منتظر آن روزی که مالکیت و مسئولیت کمربندی و میدان ولیعصر بهروشنی تعیین تکلیف شود و این گره کور ۲۵ ساله، بالاخره باز گردد. روزی که دیگر هیچ خانوادهای به خاطر بیتدبیری مسئولان عزادار نشود و مردم بتوانند با افتخار از میدان و کمربندی شهرشان عبور کنند، نه با بیم و امیدی پر از دلهره.