برای چوکا چهکار کردهاند؟
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی ناظر خبر، چوکا یکی از قدیمیترین و باریشهترین کارخانههای کشور در حوزه صنعت سلولزی است که در زمینی به مساحت بیش از یکصد هکتار برای ایجاد و بهرهبرداری از خطوط تولید صنایع سلولزی و همچنین احیای جنگلهای گیلان در سال ۱۳۵۷ تأسیس شده بود.
بسیاری بر این باورند مشکلات اساسی صنایع چوکا را مرتبط با زمانی میدانند که شفارود بهعنوان مهمترین عامل تأمینکننده چوب چوکا از این صنایع جدا شد و در چنین شرایطی شفارود بهجای تأمین چوب مرود نیاز اقدام به فروش آن به یک خریدار بهصرفهتر کرد.
در چنین شرایطی بقا و تحول در چوکا مستلزم مدیریتی علمی، متمرکز و مستقل از سیاستبازیهای مرسوم شرکتهای هیئتمدیرهای دولتی یا شبهدولتی است که اتفاقاً فقدان هر سه عنصر در فضای مدیریتی چوکا ملموس است.
همین چند ماه گذشته بود که سرکشی بازرس ویژه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی خبر مشکلات عدیده مدیریتی در صنایع چوکا را میداد که درست در همان زمان شاهد اعتراضات نماینده وقت به عملکرد وزیر تعاون، کار، رفاه و امور اجتماعی بودیم.
برخی از کارگران چوکای تالش عملاً از حوزه مدیریتی چوکا بهعنوان حیاطخلوت رجال سیاسی یاد میکنند که بارها با تصمیمات شاذشان زخم بر پیکره نیمهجان چوکا زده عمر این کارخانه را مانند صبر کارگران و بازنشستگان آن کوتاه و کوتاهتر میکنند.
مردم تالش بزرگ بهتر از هر کس دیگری فریادهای نماینده مردم تالش در مجلس شورای اسلامی در زمان داوطلبی را از یاد نبردهاند؛ همان جایی که حسن محمدیاری در سخنان تبلیغاتی خود ضمن همدردی با کارگران و خانوادههای آنان قول پیگیری برای حل مشکلاتشان را داد که این پیگیریها به انتصاب چند گزینه آشنا برای تسویه مزد خوشخدمتی دوران تبلیغاتی چند تن از نزدیکانش ختم شد.
حالا درست زمانی است که باید نماینده تالش بزرگ بهعنوان یک عنصر بالقوه در پیگیری مطالبات مردم در پیشگاه مردم شهرستان تالش، رضوانشهر و ماسال پاسخگویی مجموعه اقداماتی باشد که پس از انتصاب نزدیکانش در چوکا رقم خورده و بداند که معرکه انتخابات معرکه پاسخ است نه وعده و تبلیغات.