از «از سگ کمترید» تا درخواست ترور؛ چه کسی پاسخگوست؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ناظرخبر، در شهری که حافظه تاریخی‌اش با شعر، ادب و فرهنگ گره خورده، تصور اینکه یکی از نمایندگان شورای شهر، سخنانی چون «از سگ کمترید» بر زبان براند، بیشتر شبیه یک شوخی تلخ است تا واقعیت. اما متأسفانه این حقیقت تلخ در رشت رقم خورده است؛ شهری با مردمانی نجیب و فرهیخته، گرفتار نماینده‌ای شده با ادبیاتی که بیشتر به اجرای نمایشی جنجالی شبیه است تا موضع‌گیری رسمی.

اگر روزی قرار شود طنز تلخِ سیاست را در یک شخصیت خلاصه کنیم، بی‌تردید نام «رضا عاشری» در صفحه اول می‌درخشد. عضوی از شورای ششم شهری که به‌جای رسیدگی به وضع مدیریت شهری، خود را سخنگوی استوری‌ها و مروج ادبیات توهین‌آمیز در فضای مجازی معرفی نموده است.

رشت، شهر باران، فرهنگ و تاریخ، این روزها نه به‌خاطر زیبایی‌هایش، بلکه به‌دلیل نمایش‌های عجیب و غریب یکی از اعضای شورای شهرش در صدر اخبار است. رضا عاشری، منتخب شورای ششم شهر رشت، این روزها نه به‌خاطر پروژه‌های عمرانی یا توسعه شهری، بلکه به‌دلیل پست‌های توهین‌آمیز اینستاگرامی و ادبیات سخیف و تهدیدآمیزش شناخته می‌شود.

رضا عاشری، عضو شورای ششم رشت، که با ۱۱,۳۴۸ رأی از میان بیش از ۶۰۰ هزار شهروند رشتی به پارلمان محلی راه یافت، ظاهراً تصمیم گرفته به‌جای خدمت به شهر، نقش یک چهره جنجالی و رسانه‌ای را بازی کند؛ البته از نوع تلخ و بدون خنده!

ابتدا دهیاران را با عبارت« از سگ کمترید » نواخت، بعد مسئولان استان گیلان را به بی‌غیرتی متهم کرد و در ادامه پای اسرائیل را وسط کشید و درخواست کرد تا رئیس‌جمهور جدید کشور را نیز “شهید کند”! و بعد با لحنی شوخ و جدی، رئیس قوه قضائیه را تهدید کرد که اگر روزنامه هم‌میهن را نبندد، خودش «آتش به اختیار» دست به کار می‌شود.

نکته عجیب ماجرا اینکه این عضو شورای شهر که از همان بالا، فریاد زد: «از سگ کمترید!»، هنوز هم در جایش محکم نشسته و این در نوع خود یک شاهکار است!

کار به‌جایی رسیده که یک روزنامه اصولگرا، این عضو شورای شهر را به اراذل سیاسی تشبیه کرده و تاکید می‌کند که چه کسانی به این افراد اجازه داده‌اند تا رئیس‌جمهور کشور را در حساس‌ترین مقاطع، به باد تمسخر و توهین بگیرند و چه بهره‌ای از این هجوگویی می‌برند؟

رضا عاشری، عضو شورای شهر رشت، در واکنش به گفت‌وگوی رئیس‌جمهور با خبرنگار امریکایی، با انتشار استوری‌هایی پر از کنایه و توهین، به شکلی غیرمسئولانه از رژیم صهیونیستی خواسته برای ترور مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور اقدام کند!

او همچنین در این استوری، تلویحاً مدعی شده که سانحه بالگرد ابراهیم رئیسی نیز کار اسرائیل بوده است. عاشری در استوری دیگری برای رئیس قوه قضائیه نیز تعیین تکلیف کرده و در اعتراض به رویکرد یک رسانه اصلاح‌طلب، با طرح این ادعا که دستگاه قضا به وظیفه‌اش عمل نمی‌کند، نوشته اگر این رسانه بسته نشود، خودش آتش به اختیار اقدام خواهد کرد.

بله، درست خواندید. او در متنی که انگار از یک نمایشنامه سیاه برگرفته شده، نوشته: «اسرائیل یه لطف می‌کنی؟ یه رئیس‌جمهور ما رو که شهید کردی… این جدیده خیلی انقلابی‌تره… ما شکست جنگ رو می‌پذیریم!» انگار نه انگار که او نماینده مردمی است که انتظار دارند صدای مشکلاتشان باشد، نه بلندگوی حاشیه و هتاکی.

در پستی دیگر خطاب به رئیس قوه قضائیه گفته: «حاجی! اگر روزنامه هم‌میهن رو نبندی، آتش به اختیار می‌بندیم!»

وقتی موج انتقادات بالا گرفت، عاشری به سبک کلاسیک سیاستمداران حاشیه‌ساز، عقب‌نشینی کرد و نوشت: «من آدم طنازی هستم… شهادت سعادت است!»

جناب عاشری، اگر طنز شما این است، پیشنهاد می‌شود به جای شورا، در یک اجرای استندآپ کمدی ثبت‌نام کنید! شاید آنجا بتوانید بدون پرونده قضایی، مخاطب را بخندانید.

عاشری از دهیاران تا رئیس‌جمهور، از مسئولان استانی تا روزنامه‌ها را نواخته و برایشان «پرونده طنز» نوشته است. او نه منتقد است و نه تحلیل‌گر، بلکه بیشتر شبیه کمدین‌های فضای مجازی است که بدون رضایت مخاطب، همه را به تماشای خود وادار می‌کند.

گویی برایش مهم نیست که افکار عمومی آزرده‌اند، که شأن شورای شهر رشت زیر سؤال رفته، که توهین به یک ملت یا درخواست ترور رئیس‌جمهور ـ از هر جناحی که باشد ـ نه شوخی، بلکه جرم محسوب می‌شود.

و بعد، وقتی طوفان انتقادات به پا می‌شود، مثل بازیگر فیلم‌های کمدی، می‌نویسد: «من آدم طنازی هستم!» ظاهراً برای برخی، بی‌ادبی هم می‌تواند رنگ و لعاب طنز داشته باشد، اگر در کپشن یک شبکه اجتماعی نوشته شود.

حالا افکار عمومی می‌پرسند: کجای دنیا، عضوی از یک شورای شهر می‌تواند به این راحتی توهین کند، تهدید کند، دروغ ببافد و بعد بگوید: «می‌خواستم لبخند بر لب مردم بنشانم»؟ آیا رسالت شورای شهر در رشت، ایجاد خنده با طعم فحاشی است؟ آیا درخواست ترور رئیس‌جمهور طنز است؟ آیا توهین به مردم و دهیاران با عنوان «از سگ کمترید»، جزیی از کمدی‌های سیاسی جدید است؟ آیا تریبون شورای شهر رشت به تریبون تحقیر ملی تبدیل شده است؟ آیا رضا عاشری فکر می‌کند توهین و تهدید، راه سریع‌تری برای دیده شدن است؟

اما نکته تأسف‌بارتر، سکوت سنگین و غیرفعالانه دیگر اعضای شورای شهر رشت است. این پارلمان محلی، که قرار بود نماد مدیریت شهری و صدای مردم باشد، در برابر این رفتارها تاکنون فقط نظاره‌گر بود. هیچ بیانیه‌ای، هیچ موضع‌گیری روشنی، هیچ دفاعیه‌ای از شأن مردم رشت! انگار که همه منتظرند قوه قضائیه خودش وارد عمل شود و این سریال تکراری را پایان دهد.

به راستی چرا شورای شهر رشت موضع نمی‌گیرند؟ آیا زبان‌شان بند آمده؟ یا شاید به‌زعم برخی از مردم، شورای شهر به صحنه تئاتر تک‌نفره عاشری بدل شده است؟ اگر از همان بار اول، شورای شهر مرز طنز را از وقاحت جدا می‌کرد، شأن مردم رشت بارها به حراج گذاشته نمی‌شد. اما ظاهراً در شهری که طنز با تهدید قاطی می‌شود، شاید برخی مسئولان ترجیح می‌دهند به‌جای پاسخ، فقط لایک کنند و استوری بگذارند.

این فرد، به عنوان عضوی از شورای شهری با پیشینه فرهنگی غنی همچون رشت، نه‌تنها موظف به پیگیری مطالبات مردم است، بلکه باید نماینده شأن، هویت و وقار مردم گیلان باشد. چنین ادبیاتی، نه با فرهنگ گیلانی هم‌خوان است، نه با اخلاق اسلامی، نه با قانون.

این پرسش وجود دارد که اگر همان بار اول، در برابر ادبیات سخیف این عضو شورای شهر برخورد قانونی و بازدارنده‌ای می‌شد، آیا عاشری دوباره جرات می‌کرد رشت را به عنوان «شهر بی‌غیرت‌ها» معرفی کند؟ آیا باز هم به خود اجازه می‌داد به رئیس‌جمهور کشور توهین کند و از دشمنان ایران برای ترور او درخواست بدهد؟

نکته قابل تامل آن‌که، حتی وقتی جمعی از دهیاران گیلان علیه این عضو شورای شهر شکایت کردند، نه نتیجه‌ای اعلام شد، نه موضعی از سوی مراجع قضایی گرفته شد.

بی‌تفاوتی در برابر چنین اقدامات و سخنانی، نه تنها به تضعیف اعتماد عمومی و نهاد شوراها می‌انجامد، بلکه راه را برای تبدیل شورا به صحنه شوخی‌های سیاسی توهین‌آمیز هموار می‌کند.

مردم رشت، با آن فرهنگ غنی و تاریخی، شایسته نماینده‌ای هستند که به جای حاشیه‌سازی، به فکر آسایش و پیشرفت شهرشان باشد. اکنون نوبت قوه قضائیه و شورای شهر است که این چرخه تکرار را متوقف کنند؛ نه به خاطر شخصیت حقیقی عاشری، بلکه به احترام نام بلند رشت، فرهنگ گیلان، قانون اساسی و مردمی که سزاوار نمایندگانی هستند باهوش، بافرهنگ، باادب، و با مسئولیت.

از نهادهای نظارتی انتظار می‌رود که این بار قاطعانه عمل کنند. بی‌تفاوتی به این رفتارها نه‌تنها اعتماد عمومی به شوراها را خدشه‌دار می‌کند، بلکه راه را برای تکرار این کمدی‌های تلخ باز می‌گذارد. رشت، شهری با مردمان فرهیخته، شایسته نمایندگانی است که به جای تریبون هتاکی، تریبون خدمت و فرهنگ باشند.