چای‌کار هم قربانی ناترازی شد!

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی ناظر خبر، بیش از پنجاه‌درصد از مطالبات چایکاران مخصوصاً از بعضی کارخانه‌داران چای تاکنون پرداخت نشده است و آن دسته از کارخانه‌دارانی که مطالبات چایکاران را پرداخت نکرده‌اند، اذعان می‌دارند که موفق به فروش چای خشک نشده‌اند.

باوجوداینکه میزان تولید چای در شمال کشور، پاسخگوی میزان مصرف چای در کشور نیست؛ ولی همواره مطالبات چایکاران از طرف کارخانه‌داران چای با تاخیر پرداخت می‌شود و بررسی‌های میدانی نشان می‌دهد که بعضی از کارخانه‌داران فقط مطالبات چین اول چایکاران را پرداخت کرده‌اند درصورتی‌که مصاحبه اخیر متولی چای حاکی از پرداخت سهم دولت به چای‌کار است و اشاره‌ای به بدهی کارخانه‌داران چای به چای‌کار و علت دپوی چای خشک در انبار کارخانه‌های چای نشده است.

چای‌کار هم به‌سان برنج‌کار، قربانی ناترازی میزان واردات چای و قهوه قرار گرفته و انگار صادرکنندگان مجوز واردات چای و قهوه نمی‌دانند و یا نمی‌خواهند بدانند که هر تصمیمی در سرنوشت تولید و تولیدکننده سهم بسزایی دارد و باوجوداینکه دولت برای مدیریت تولید و فروش چای، ساختار تعریف کرده است و سازمان چای مأموریت دارد به‌تناسب چارت سازمانی علاوه بر خرید، به بازرگانی چای نیز توجه کند؛ ولی هرساله شاهد تاخیر پرداخت مطالبات چایکاران هستیم و چای‌کار انگیزه‌ای برای اصلاح باغ چای در فصل غیر باغی ندارد.

وقتی متولیان چای، آمارهای تولید چای و پرداخت مطالبات چای‌کار را به‌صورت دقیق و درصدی اعلام می‌کنند، آیا نمی‌دانند که گیر کار کجاست تا دقیق اعلام کنند چرا کارخانه‌دار چای نمی‌تواند اقدام به فروش چای خشک نماید؟

مگر می‌شود وقتی در خوش‌بینانه‌ترین حالت، یک‌چهارم مصرف چای خشک ایران، در شمال کشور تولید می‌شود؛ ولی همچنان در بازار فروش چای اعم از بازار داخلی و خارجی می‌لنگیم و تناسبی دراین‌خصوص وجود ندارد؟ آیا جز این است که متولیان امر اقتصاد در رده‌های مختلف استانی و ملی با هم همخوانی ندارند و هماهنگ نیستند؟

وقتی چای‌کار به‌سان برنج‌کار درآمد مکفی نداشته باشد، به همان نسبت در بازارهای دیگر تأثیر منفی می‌گذارد و عملاً چرخه بازار داخلی به‌کندی می‌چرخد و این چرخش صرفاً باتدبیر، هماهنگی، توجه به همه پازل‌های تصمیم‌گیری در تولید، فرآوری، توزیع، واردات و مصرف چای خشک امکان‌پذیر است و انتظار می‌رود نمایندگان مردم مجلس شورای اسلامی در شهرستان‌های چای خیز از جمله شرق و غرب گیلان، صدای واحد شوند و این موضوع را در ابتدای شروع به کار دولت چهاردهم مطالبه کنند و علاوه بر وزارت جهاد کشاورزی در وزارتخانه‌ها های دیگر از جمله وزارت اقتصاد و دارایی و وزارت صمت، پیگیر متصل‌شدن زنجیره تولید، توزیع و مصرف چای باشند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا