آقای شهردار! به اولویتهای اصلی شهر بپردازید
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی ناظرخبر، در شرایطی که مردم رشت پس از سالها تجربه مدیریتهای فرسایشی، بارقههایی از بهبود در پروژههای عمرانی و زیرساختهای شهری را لمس کردهاند، اظهارات اخیر رحیم شوقی، شهردار رشت، درباره تشکیل هیأت امنایی برای ساماندهی وضعیت فرهنگی پیادهراه فرهنگی رشت، موجی از نگرانی، انتقاد و تردید را میان افکار عمومی، کنشگران رسانهای، فرهنگی و حتی مذهبی برانگیخته است.
شهرداری، نهاد خدماتی یا ناظر فرهنگی؟
در نگاه نخست، این اظهارات شاید صرفاً پیشنهادی اجرایی به نظر برسد، اما در بطن خود نشانههایی نگرانکننده از بازگشت به تفکر گشت ارشاد دارد؛ همان نگرشی که در سالهای اخیر نهتنها موفق نبود بلکه موجب تحمیل هزینههای امنیتی، روانی و اجتماعی به کشور شد.
آقای شوقی در گفتوگویی با سایت گیلانستان، از «الگوسازی برای مقابله با ناهنجاریها» سخن گفته، اما مشخص نکردهاند که دقیقاً این ناهنجاریها چیست؟ آیا منظور بوی تعفن فاضلاب اطراف پیادهراه است؟ یا جولان موتورسواران در مسیر پیادهمحور؟ یا واگذاری غیرقانونی این پیاده راه ؟ یا اینکه منظور نظارت فرهنگی با ماهیت سلیقهای و کنترلگر است؟
پیادهراه فرهنگی؛ نماد مدارا یا محل نظارت؟
آقای شهردار! پیادهراه فرهنگی رشت با هدف تعامل اجتماعی، ارتقاء گردشگری، ترویج فرهنگ گفتوگو و تقویت هویت شهری ساخته شد. نه برای اجرای طرحهای آزموننشده و نه برای مداخله در سبک زندگی مردم.
آیا فراموش کردهاید که تجربه گشت ارشاد در دولت سیزدهم چگونه نتیجه معکوس داشت؟ هزینههای امنیتی و رسانهای، ناامیدی اجتماعی و دلسردی عمومی حاصل چه نوع «فرهنگسازی» بود؟ امروز مردم بیش از هر زمان، نیازمند آرامش روانی، توسعه شهری و امنیت فرهنگی هستند، نه بازگشت به مسیرهای شکستخورده.
مبنای قانونی این اقدام چیست؟
آیا شهرداری رشت بهعنوان نهادی خدماتی، حق ورود به حوزه کنترل رفتار و پوشش مردم را دارد؟ تشکیل هیأت امنا برای «ساماندهی فرهنگی» چه مبنای قانونی دارد؟ آیا نهادهای ذیربط، از جمله شورای عالی امنیت ملی، چنین ساختاری را تأیید کردهاند؟
اگر هدف، رضایت گروهی خاص یا اجرای سیاستی خاص است، این رویکرد نهتنها باعث شکاف اجتماعی خواهد شد، بلکه میراث مدیریت شما را در ذهن مردم خدشهدار خواهد کرد.
مردم چه میخواهند؟ توسعه یا کنترل؟
مردم رشت خواهان مدیریت توسعهمحور، خدمات شهری شفاف، بهبود حملونقل، ساماندهی زباله، اصلاح شبکه فاضلاب، بازسازی بافت فرسوده و ارتقاء فضاهای فرهنگی هستند. نه نظارتهای سلیقهای و هزینهزا.
آقای شوقی! امیدی که در سایه عملکرد عمرانی شما شکل گرفته، نباید با پیشنهادهایی همچون ایجاد «هیئت امنا برای مقابله با ناهنجاری» کمرنگ شود. امروز شهر به خدمت بیمنت نیاز دارد، نه ساختارهای کنترلگر.
بگذارید پیادهراه فرهنگی، فرهنگی بماند
پیادهراه فرهنگی رشت باید نماد فرهنگ، تعامل اجتماعی، مدارا و هنر باشد؛ نه فضایی برای مداخلات سلیقهای و برنامههای فاقد پشتوانه اجتماعی. تجربه ثابت کرده، مردم رشت در برابر هر نگاه واپسگرا و محدودکنندهای، هوشیارانه و مقاوم خواهند ایستاد.