تا زور نباشد نمی پذیریم!/ این چه مجمعی است که میتواند حرام را حلال کند؟
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی ناظرخبر، مجمع تشخیص مصلحت نظام که قرار است مصالح نظام را بسنجد، با دهها عضو که اغلب نیز به نسبت بسیار سالخورده هستند و با یک ساختمان مجهز، بودجهی کلان و انواع کمیسیونها و دبیرخانهها مشغول فعالیت است، تاکنون هم کسی متوجه کارکرد مؤثر این نهاد نشده است. سهل است که به جای پرداختن به موارد اصلیِ تعیینکنندهی مصلحت نظام ـ که طبعاً هر از گاهی و برحسب ضرورت باید تصمیم بگیرند ـ تبدیل به نهادی با کلی خدم و حشم شده است و به اموری میپردازد که هیچ تناسبی با اصل و منطق شکلگیری این نهاد ندارد.
گرهگشایی یا گرهافزایی؟
نهادی که باید گرهگشایی از بنبستهای کشور بر اثر موانع شرعی و حقوقی کند، در عمل خودش تبدیل به یک گرهی اضافی و البته سفت و محکم دیگر بر انواع گرههای تصمیمگیری و سیاستگذاری شده است. همین الآن، جامعهی ایران با انواع مسائلی مواجه است که نیازمند رویکرد مصلحتگرایانه هم برای کشور و مردم و هم برای نظام است، ولی دریغ از یک اقدام و حتی دخالت حداقلی در این موضوعات؛ و به جای آن، به مواردی پرداخته میشود که در عمل تاریخ گذشته است.
تصویب دیرهنگام CFT؛ قبای بعد از عید
یکی از آخرین مصوبات آن، تصویب لایحهی CFT است که پس از اجرایی شدن «اسنپبک» رخ داده است. اتفاقاً پیام این رفتار به غربیها این است که تا ما را تحت فشار قرار ندهید، حاضر نیستیم چیزی را بپذیریم. ولی از عجایب اینکه معمولاً زمانی میپذیریم که این پذیرش چندان کارآیی ندارد و مصداق ضربالمثل «قبای بعد از عید» است که میگویند به درد گَلِ منار میخورد (انداختن روی منار، نه پوشیدن). تازه آقایان برای اینکه بگویند حرف ما یکی است، آن را هم بهصورت مشروط میپذیرند تا مبادا خدایناکرده متهم به تغییر موضع انقلابی شوند!
از رد تا پذیرش؛ چرخش پرهزینهی هفتساله
این مسئله در مجلس دهم (۷ سال پیش) تصویب شد. شورای نگهبان تحت رویکرد بخشی از حکومت، برخی از لوایح مصوب از جمله CFT را رد کرد. ظاهراً حضور در این کنوانسیونها را بهغلط مانع تأمین مالی «جبههی مقاومت» میدانستند. به نظر میرسد که اکنون یا جبههی مقاومت از نظر آنان بلاموضوع شده، یا منابع لازم برای تأمین مالی کم شده است.
هشدار چین و روسیه نادیده گرفته شد
جالب است که کشورهای غیرغربی و مهمی مثل چین و روسیه که نزدیک به ایران هم هستند، بارها متذکر شدهاند که مسألهی ما فقط تحریمهای آمریکا نیست؛ چرا این کنوانسیونهای جهانی را اجرا نمیکنید؟ برقراری متعارف و سالم مبادلات و روابط پولی، مالی و بیمهای بینالمللی مستلزم پذیرش این کنوانسیونها است.
از «حرام شرعی» تا «مصلحت نظامی»
حالا همهی اینها هیچ! جالبتر و تأسفبارتر این است که برای عدم تصویب این لایحه، چون از نظر عقل و منطق نمیتوانستند دفاع کنند، از دین و اسلام مایه میگذاشتند و برخی امامان جمعه آن را حرام و عدم پایبندی به قرآن معرفی میکردند. حال که تصویب شده، طبعاً مردم خواهند گفت این چه مجمعی است که میتوان حرام را حلال کرد؟ خوب، بقیهی حرامها را هم دیر یا زود حلال خواهند کرد. در واقع با این کارِ خود بیشترین ضربه را به دین میزنند.
وقتی دین ابزار سیاست میشود
جالب است که یکی از حقوقدانان شورای نگهبان در نقد وضع موجود میگوید: «چین با عروسک لِبُوبُو بازار اروپا را گرفته، ولی ما نتوانستیم دین اسلام را به جوانان منتقل کنیم.» خوب! اسلام رسمیِ مورد نظر تا کنون چنین بوده که افراد صاحبصلاحیت و حتی متدین را به دلایل سیاسی رد صلاحیت میکنند و بعد چنین رفتاری با حرام و حلال خدا میکنند. این چه دینی است که بتوان آن را به جوانان منتقل کرد؟ اگر منزجر نشوند، هنر کردهاید.
خسارتهای میلیاردی برای لجاجت سیاسی
جوانی که میبیند صدها میلیارد دلار خسارت به کشور زده شده است با این عنوان که پذیرش CFT خلاف شرع، حرام و مبارزه با قرآن است، حالا پس از تحمل این همه هزینه و بدبختیها، بهراحتی تصویب و حلال میشود. میگویند مشروط پذیرفتهایم؛ خوب اگر پذیرش مشروط مؤثر است، همان ۷ سال پیش هم آن را مشروط میپذیرفتید. اگر بیفایده است، پس اصلاً چرا شرطی را گذاشتهاید که به معنای عدم پذیرش است؟
مصلحتی که به زیان مردم تمام شد
این رفتارها شاید از نظر مقامات دولتی جای تشکر داشته باشد (تشکر رئیس شورای اطلاعرسانی دولت از مجمع) که به همین حد هم رضایت دارند که چیزی که حرام شناخته میشد، اکنون مصلحت اقتضا کرده که حلال معرفی شود. ولی از نظر مردم جای تشکر ندارد، چون بیدلیل، غیرمنطقی و بدون رعایت مصلحت جامعه، حلال و حتی واجب را قبلاً حرام کرده بودند و تاکنون هزینههای زیادی را به مردم و جامعه تحمیل کردهاند و باید پاسخگو باشند.
تصمیمسازی یا تصمیمسوزی؟
فراموش نکنیم، این فقط یکی از دستاوردهای مشترک شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت است؛ تقریباً در همهی زمینهها همینگونه تصمیم میگیرند.
خوب است سازمان آب وفاضلاب وآب منطقه ای در مورد انشعابات غیرمجاز آب شرب روستاها ی رودبار مثل جوبن که به مرغداریها میدهند وکنتور نیز برایشان نمی گذارند وپول آب را فله ای حساب میکنند آنهم از نوع خانگی ونه صنعتی ،توضیح دهند….این است مشکل اصلی آب درشهرستان رودبار .بنام آب شرب اهالی وبکام مرغداران