تیمور پورحیدری و وعدههای سریالی؟!
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی ناظر خبر، سالهاست که وعدههای خلاف واقع که باعث خدشهدار شدن اعتماد افکار عمومی میشود، گویا به یکرویه ثابت در میان برخی از مسئولان و مدیران استان تبدیل شده است. وعدههایی غالباً پوچ و تبلیغاتی که گویا صرفاً برای کارنامهسازی و رزومهسازی افراد و دولتهاست.
گیل خبر قصد دارد در حد توان خود و برای جلوگیری از ادامه این وضعیت، طی سلسله مطالبی با عنوان «چه شد؟!» پیگیر وعدههای بیسرانجام و قولهای عمل نشده مسئولان در استان گیلان باشد. در همین راستا در پنجمین قسمت به مسئله «احیای شکستخورده معدن سنگرود» خواهیم پرداخت.
احیای معدن سنگرود یکی از موضوعات مهمی است که در سالهای اخیر بارها وعدهدادهشده، اما همچنان بینتیجه مانده است. این معدن که پس از زلزله رودبار در سال ۱۳۶۹ غیرفعال و در سال ۱۳۹۳ به دلیل اتمام ذخایر و نبود توجیه اقتصادی به طور کامل تعطیل شد، روزگاری منبع درآمد مستقیم و غیرمستقیم بیش از ۱۵ هزار نفر بود. بااینحال، این معدن همچنان در مرکز وعدههای مکرر مسئولان قرار دارد.
تیمور پورحیدری، مدیرکل صنعت، معدن و تجارت گیلان در ۱۲ مرداد ۱۴۰۱ وعده داده بود “معدن سنگرود از هفته آینده آغاز به کار میکند.” اما این وعده تحقق نیافت و معدن همچنان غیرفعال باقی ماند.
البته این معدن طی سالهای ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ دو بار به مزایده گذاشته شد و به شرکتهای برنده تحویل داده شد. حتی در اسفند ۱۴۰۱ فاز اول آن افتتاح شد. اما این مزایدهها ناکام ماند، چرا که عنوان شد شرکتهای برنده به دلایل اقتصادی از ادامه همکاری انصراف دادهاند.
مدیرکل صمت گیلان بار دیگر و پنجماهه پس از بازگشایی ناکام معدن سنگرود، در ۱۵ مرداد ۱۴۰۲ تأکید کرد که “قطعاً معدن سنگرود فعال میشود.” اما تا امروز هیچ خبری از شروع فعالیت این معدن نیست.
در این میان، عباس علیآبادی، وزیر وقت صنعت، معدن و تجارت، در سفر خود به گیلان در ۲۳ خرداد سال جاری، از مزایده مجدد معدن سنگرود برای سومین بار خبر داد. اما نتیجه آن هنوز نامشخص است.
البته مشکلات معادن استان ظاهراً به همینجا ختم نمیشود. پورحیدری در تاریخ ۷ خرداد ۱۴۰۲ اعلام کرد که استان گیلان دارای ۵۴ معدن فعال است، اما در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۴۰۳، او تعداد معادن فعال استان را ۴۷ پهنه ذکر کرد که نشاندهنده کاهش ۷ معدن در کمتر از یک سال است. این صحبتها با عملکرد روبهرشدی که مدیرکل صنعت معدن و تجارت گیلان بارها از آن سخن گفته، کاملاً در تضاد است.
از وعدههای عملی نشده دیگر میتوان به افتتاح اولین کارخانه آهن اسفنجی شمال کشور در رشت که در تاریخ ۱ آذر ۱۴۰۱ وعدهاش داده شده بود، ولی هنوز هیچ خبری از افتتاح آن نیست. این در حالی است که گفته شده بود: “اولین واحد تولیدی بخش خصوصی آهن اسفنجی تا پایان امسال کار خود را در رشت آغاز خواهد کرد.”
همچنین، در تاریخ ۱۱ تیر ۱۴۰۱ ادعا شد که “کارخانه پوشش گیلان، شهرک تخصصی نساجی شمال کشور میشود.” اما باگذشت دو سال از این وعده، میبینیم که این کارخانه حتی در ابتدای راه تبدیلشدن به “شهرک تخصصی نساجی شمال کشور” نیز نیست.
در ادامه لیست این وعدههای سریالی، در تاریخ ۲۵ آذر ۱۴۰۳ وعده داده شد که “برق صنایع گیلان در زمستان قطع نخواهد شد”؛ اما هنوز زمستان به نیمه نرسیده، صنایع با قطعی و سهمیهبندی برق مواجه شدهاند.
از جدیدترین وعدههای مدیرکل صمت گیلان، میتوان به احداث بزرگترین پالایشگاه برنج شرق گیلان و پالایشگاه صنعتی پلاسمای خون اشاره کرد که باید دید آیا این موارد هم به لیست بلندبالای وعدههای محقق نشده اضافه میشوند یا نه.
شما شهروند خبرنگارانِ گیل خبر نیز میتوانید در راستای احقاق حقوق شهروندی، موارد مشابه را در بخش کامنتها و یا در دایرکت با ما در میان بگذارید.