فرهنگ میزبانی گیلان زیر سوال رفت!+فیلم
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ناظرخبر، در دین اسلام احترام به مهمان جایگاهی بسیار والا دارد. در قرآن کریم و احادیث نبوی و اهل بیت(ع)، همواره بر گرامیداشت میهمان تأکید شده است. پیامبر اکرم (ص) فرمودهاند:
« هر کس به خدا و روز قیامت ایمان دارد، باید مهمان خود را گرامی بدارد.»
در فرهنگ ایرانی نیز مهماننوازی حتی در ایام سوگواری نشانهای از بزرگی شخصیت و کرامت انسانی است. با این حال، در برخی مجالس ترحیم، گاهی رفتارهایی دیده میشود که با این ارزشها همخوانی ندارد.
روایت یک اتفاق تأملبرانگیز در گیلان
چندی پیش، در پی درگذشت مادر اسدالله عباسی، استاندار سابق گیلان، مراسم یادبودی در روستای دورانمحله چابکسر برگزار شد. در این مراسم، امیر مرادی، فرماندار رودسر، در کنار هادی حقشناس، استاندار فعلی گیلان، برای عرض تسلیت به عباسی حاضر شد. اما آنچه توجه همگان را جلب کرد، برخورد سرد و بیاعتنای عباسی به فرماندار بود؛ تا جایی که دست درازشدهی مرادی برای تسلیت، کنار زده می شود.
این اتفاق، که در حضور جمعی از مهمانان و مسئولان محلی رخ داد، نهتنها باعث تعجب حاضران شد، بلکه به سرعت در رسانهها و شبکههای اجتماعی بازتاب یافت.
تحلیل رسانهای و برداشتهای سیاسی
این صحنه که به صورت عمومی در جمع میهمانان رخ داد، بازتاب گستردهای در میان رسانهها و افکار عمومی داشت. بهویژه آنکه اسدالله عباسی، خود اصالتاً اهل رودسر است و سابقه سه دوره نمایندگی مردم رودسر و املش در مجلس، سرپرستی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در دولت احمدینژاد و استانداری گیلان در دولت سیزدهم را در کارنامه دارد.
برخی ناظران، این رفتار را نوعی واکنش به انتصاب فرماندار رودسر تعبیر کردهاند. بهویژه آنکه امیر مرادی از مدیرانی است که در دولت فعلی منصوب شده و ارتباط نزدیکی با دولت دکتر پزشکیان دارد. از همینرو، برخی این برخورد را سیاسی و نشانهای از دلخوری یا عدم پذیرش تغییرات مدیریتی در گیلان ارزیابی کردهاند؛ برداشتی که اگرچه تأیید آن نیاز به واکنش رسمی دارد، اما بازتاب آن در سطح رسانهای و افکار عمومی بهخوبی مشهود است.
هرچند هدف این نوشتار داوری درباره نیت افراد نیست، اما بازتاب چنین واکنشی، چه آگاهانه باشد و چه از سر غفلت، تأملبرانگیز است. بهویژه آنکه امیر مرادی بهعنوان فرماندار رودسر، همراه با استاندار فعلی، برای ابراز همدردی در مراسم حضور یافته بود.
با اینکه تأیید چنین برداشتهایی نیاز به موضعگیری رسمی دارد، اما در سطح افکار عمومی، این رفتار ناهماهنگ با شأن مراسم ترحیم ارزیابی شده است.
گیلان؛ سرزمین مهماننوازی، نه سردی و بیاعتنایی
فراموش نکنیم که حضور یک مسئول برای همدردی در مجلس ختم، نه از روی اجبار، که برخاسته از وظیفه انسانی و فرهنگی است. اینکه مهمانی با احترام وارد مجلس شود و با بیاعتنایی مواجه گردد، نه تنها خلاف ادب است، بلکه توهینی است به رسم دیرینه و اصیل این سرزمین.
جناب عباسی! گیلان یعنی صفا، یعنی آغوش باز، حتی در سوگ. بیاعتنایی به مهمان، نادیده گرفتن چهرههای حاضر یا پاسخ ندادن به سلام و تسلیت، نهتنها دلآزرده میسازد، بلکه حرمت مجلس عزا را نیز کمرنگ میکند.
برای مردم گیلان، مهمان تنها رهگذر نیست؛ برکت مجلس و حرمت خانه است. بیاحترامی به مهمان، بهویژه در مراسمی همچون ختم، نهتنها یک خطای فردی، بلکه لطمهای به چهرهی مهماننواز این دیار است.
اگر صاحب عزا به تسلیت و همدردی دیگران بیتفاوت باشد، این رفتار خلاف آموزههای فرهنگی و دینی ماست. ادب در سوگ، احترام به همدرد و قدردانی از حضور دیگران، نشان از ریشهی فرهنگی افراد دارد.
ادب، حتی در اوج اندوه
هیچ اندوهی حتی—داغ عزیز از دسترفته—نباید باعث فراموشی احترام و اخلاق اجتماعی شود. مهمان، چه مسئول باشد چه غیر، با نیت همدردی آمده و بیاعتنایی به او، بیحرمتی به اصل مجلس است.
گیلان یعنی صفا، یعنی دست گرم حتی در سرمای سوگ. امید است چنین رفتارهایی تکرار نشود و مراسم سوگ، همچنان با حفظ حرمت، ادب و فرهنگ مردمان این دیار برگزار شود.