میرغضنفری برخلاف بسیاری که در پشت میزها از “نظارت” حرف می‌زنند، نظارت را اجرا کرد

به گزارش پایگاه اطلاع‌رسانی ناظرخبر، این روزها سفره‌ی مردم بیش از همیشه از نان خالی است؛ نه از نبود نان، بلکه از نانی که دیگر نه کیفیت دارد، نه وزن و نه انصاف.

در حالی‌که طی ماه‌های گذشته چندین‌بار قیمت نان افزایش یافته و یارانه‌های کلان برای تأمین آرد پرداخت شده است، اما آن‌چه مردم در نهایت به خانه می‌برند، چیزی شبیه «نان بی‌رمق» است؛ نانی که نه بوی نان می‌دهد، نه مزه‌ی نان.
مردم گیلان سال‌هاست که از وعده‌ها، باید و نبایدها و آمارهای رنگارنگ خسته‌اند. جامعه‌ای که گوشش از سخنان تکراری و توصیه‌های غیرعملی پر شده، حالا بیش از هر زمان دیگری چشم‌انتظار اقداماتی ملموس است؛ اقداماتی که در سفره‌ی مردم، در کیفیت نانشان، در رفتار مسئولان و در وجدان عمومی اثر بگذارد.

بازار رهاشده‌ی نانوایی‌ها

این روزها در بسیاری از نانوایی‌های شهر، قانون و وجدان گویا هر دو تعطیل شده‌اند.
برخی نانوایان، علیرغم تذکرات مکرر، همچنان راه خود را می‌روند؛ نان کم‌وزن، گران‌قیمت، بی‌کیفیت و گاه با تحمیل نان کنجدی به مشتریانی که خود راضی نیستند.

صف‌های طولانی و نوبت‌شکنی‌ها هم که دیگر به یک عادت بدل شده‌اند. حتی جریمه‌ها و کاهش سهمیه‌ی آرد نیز نتوانسته‌اند مانع این تخلفات شوند؛ چراکه برخوردها بازدارنده نیست.

وقتی نان به اندازه‌ی بیسکویت می‌شود

کار به جایی رسیده که در برخی نانوایی‌ها، نان بربری به اندازه‌ی بیسکویت و با کیفیتی پایین پخته می‌شود و نان سنگک یا لواش چنان نازک شده‌اند که به تعبیر مردم، از یک طرف که نگاه می‌کنی، آن‌سویش پیداست! این وضعیت تنها توهینی به سفره‌ی مردم نیست، بلکه نوعی بی‌احترامی آشکار به اعتماد عمومی است.

پاسخ‌های توهین‌آمیز به اعتراض مردم

بارها شهروندان از وضعیت نان گلایه کرده‌اند و حتی در مواردی به دستگاه‌های متولی اطلاع داده‌اند، اما پاسخ‌ها اغلب یا وعده بوده یا سکوت. در مواردی نیز برخی نانوایان به اعتراض مردم با بی‌ادبی پاسخ داده‌اند: «هر کاری دلتان می‌خواهد بروید انجام دهید!» چنین واکنش‌هایی فقط در سایه‌ی ضعف نظارت و نبود ضمانت اجرایی معنا پیدا می‌کند.

صدای هشدار از دل مدیریت شهری

شهر رشت نیز از این نابسامانی بی‌نصیب نمانده است. گزارش‌های متعدد مردمی به نهادهای ناظر ارسال شده، اما اقدام عملی مؤثری دیده نمی‌شود. حتی اسماعیل میرغضنفری، فرماندار شهرستان رشت، در واکنشی صریح اعلام کرده است که «جریمه و کاهش سهمیه دیگر بازدارنده نیست». این سخن در حقیقت اعترافی تلخ به ناکارآمدی سازوکار فعلی نظارت بر نانوایی‌هاست.

انصاف هنوز زنده است، اما کم‌رنگ

البته در این میان، نانوایانی هم هستند که با وجدان و انصاف کار می‌کنند؛ هنوز بوی نان خوبشان در محله‌ها پیچیده و لبخند مشتری را سرمایه‌ی اصلی خود می‌دانند. اما واقعیت آن است که صدای آنان در میان بی‌انضباطی بازار آزادِ نانوایی‌ها گم شده است.

فرماندار شهرستان رشت مصلحت‌سنجی‌های مرسوم را کنار گذاشت

در چنین فضایی، سید اسماعیل میرغضنفری، فرماندار شهرستان رشت با کنار گذاشتن مصلحت‌سنجی‌های مرسوم، به میان مردم و نانوایان رفت تا نشان دهد نظارت، فقط گزارش و صورت‌جلسه نیست. او همراه با تیمی از اصناف، تعزیرات، بهداشت، اماکن و دستگاه‌های متولی، مستقیماً از واحدهای نانوایی بازدید کرد و بی‌تعارف، دستور پلمب چند واحد متخلف را صادر نمود.

نظارتی که از اتاق خارج شد

سال‌ها بود که تخلفات نانوایی‌ها، از کم‌فروشی و کیفیت پایین نان گرفته تا تعطیلی‌های خودسرانه و رعایت‌نکردن بهداشت و… تنها با چند برگ جریمه‌ی نقدی پاسخ داده می‌شد؛ جریمه‌هایی که نه بازدارنده بود و نه موجب اصلاح رفتار صنفی.
در حالی‌که برخی نانوایان از افزایش هزینه‌های جاری شکایت دارند، واقعیت این است که نان، کالای یارانه‌ای و قوت لایموت مردم است و چندین‌بار نیز در سال جاری گران شده است. از این‌رو، توجیه اقتصادی نمی‌تواند پوششی برای تخلف یا بی‌انصافی در عرضه‌ی نان باشد.

پایان اغماض و آغاز اعمال قانون

میرغضنفری در جریان این بازرسی میدانی، به صراحت اعلام کرد: «با نانوایی‌هایی که به قانون تمکین نداشته و از خطوط قرمز عبور می‌کنند، برخورد می‌شود و این بازرسی‌ها تداوم دارد.»

او تأکید کرد که سهمیه‌ی آرد نانوایان متخلف بین واحدهای مجاز توزیع خواهد شد تا فشار کمبود نان متوجه مردم نشود. همچنین نانوایان خوش‌سابقه و قانون‌مدار، از محل آردهای مناسبتی مورد تشویق قرار می‌گیرند تا الگوی سایرین باشند.

گزارش‌های مردمی؛ ابزار نظارت عمومی

فرماندار رشت با دعوت از شهروندان برای مشارکت در نظارت عمومی گفت: «مردم می‌توانند هرگونه تخلف نانوایی‌ها را از طریق سامانه‌ی ۱۲۴ گزارش دهند؛ این گزارش‌ها هر ماه بررسی و مبنای تصمیم‌گیری در کارگروه آرد و نان قرار می‌گیرد.»
این رویکرد، نشانه‌ای از مردمی‌سازی نظارت است؛ نظارتی که به‌جای دستور از بالا، با مشارکت مردم معنا می‌یابد و می‌تواند به‌عنوان الگویی موفق در سایر شهرستان‌ها نیز مورد استفاده قرار گیرد.

برخورد با تخلفات پنهان

در جریان بازرسی‌ها، سه نانوایی متخلف پلمب و دو نانوایی نمونه به دلیل رعایت اصول بهداشتی و کیفیت مطلوب نان مورد تقدیر قرار گرفتند. فرماندار رشت هشدار داد:«واحدهایی که تخلفشان تکرار شود، با سلب امتیاز مواجه خواهند شد؛ هیچ اغماضی در این زمینه وجود ندارد.»

او درباره‌ی نان‌های کنجدی نیز تصریح کرد که استفاده از کنجد الزامی نیست و نانوایانی که به قصد سود بیشتر تولید نان کنجدی را افزایش دهند، مرتکب تخلف صنفی می‌شوند.

عملکردی که از مردم بازخورد گرفت

اقدام عملی فرماندار رشت بازتاب گسترده‌ای در افکار عمومی داشت. بسیاری از شهروندان در فضای مجازی از این برخورد صریح و بی‌تعارف استقبال کردند و خواستار استمرار این روند در سایر حوزه‌ها شدند. برای نخستین‌بار، مردم احساس کردند مدیری پیدا شده که به‌جای نشست‌های تکراری و سخنرانی‌های بی‌نتیجه، درد مردم را در میدان عمل پیگیری می‌کند.

از شعار تا عمل؛ میرغضنفری در آزمون میدانی مدیریت

اگرچه برخی مدیران ارشد استان گیلان همچنان به تکرار اعداد و نمودارها دل‌خوش‌اند، اما میرغضنفری نشان داد که مدیریت محلی یعنی حضور در صحنه، شنیدن صدای مردم و برخورد بی‌تعارف با متخلفان. او برخلاف بسیاری که در پشت میزها از «نظارت» حرف می‌زنند، نظارت را اجرا کرد.

در شرایطی که طرح هوشمندسازی آرد و نان از سال ۱۴۰۱ تاکنون نتوانسته به تخلفات پایان دهد، این اقدام فرماندار رشت را می‌توان گامی واقعی در مسیر احیای اعتماد عمومی دانست؛ اعتمادی که تنها با شفافیت، نظارت عمومی و عمل‌گرایی بازسازی می‌شود.

بازگشت اعتماد مردم به کارآمدی مدیریت محلی

اقدام اخیر فرماندار رشت بیش از یک برخورد صنفی با چند نانوایی متخلف است؛ این تصمیم نماد بازگشت اعتماد مردم به کارآمدی مدیریت محلی است. جامعه‌ای که مدت‌ها از وعده‌ها خسته شده، حالا نشانه‌ای از امید را در میدان دیده است.
در نهایت، اگر سایر مدیران نیز همانند میرغضنفری، نظارت را از اتاق جلسات به کف خیابان و میان مردم بیاورند، شاید دوباره بتوان باور کرد که اداره‌ی کشور، با اراده‌ی مدیرانی مردمی و بی‌تعارف ممکن است.