اخراج کارگران بهجای پرداخت حقوق / مدیران صورتمسئله را پاک کردند
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ناظرخبر، در میانه بحران معیشتی، یکی از قدیمیترین واحدهای صنعتی گیلان نیز به صف کارخانههای بحرانزده پیوسته است. شرکت سیمکو، که نیم قرن سابقه تولید در صنعت سیم و کابل کشور را دارد، امروز در آستانه فروپاشی قرار گرفته؛ نه بهدلیل کمکاری پرسنل یا نبود بازار، بلکه بهخاطر سوءمدیریت، بدهیهای دولتی و سکوت سنگین مسئولان.
چه کسی پاسخگوی کارگرانیست که پس از ۴ ماه بیحقوقی، اخراج میشوند؟
در شرایطی که ۳۵۰ کارگر این شرکت تنها حقوق یک ماه از سال جاری را دریافت کردهاند، اعتراض و تجمع آنان نهتنها با پاسخی مواجه نشد، بلکه منجر به اخراج ۲۰ نفر از کارگران معترض شد! بهراستی این انصاف است؟ آیا مطالبه حق قانونی باید به قیمت از دست دادن شغل تمام شود؟ اگر همین حالا صدای این کارگران شنیده نشود، فردا نوبت کدام کارخانه و کدام خانواده خواهد بود؟
مدیران صورتمسئله را پاک کردند / اداره کار: تقصیر بانک است!
در پی انتشار این بحران در گیلخبر، اداره کار شهرستان رشت اعلام کرده است که «بهدلیل مسدودی حسابهای کارخانه، امکان پرداخت حقوق وجود ندارد.» اما پرسش اینجاست:چرا هیچ اقدام جدی برای آزادسازی حسابها یا پرداخت بخشی از معوقات از منابع اضطراری انجام نمیشود؟ آیا نقش اداره کار فقط در تکرار وعدههاییست که ماههاست به سرانجام نمیرسد؟
طلب هزار میلیاردی از وزارت نیرو؛ یک بدهی، صدها قربانی
بر اساس اظهارات پیشین استاندار گیلان، سیمکو بیش از هزار میلیارد تومان از شرکتهای وابسته به وزارت نیرو طلب دارد. اما تا چه زمانی باید کارگران تاوان بدحسابی دستگاههای دولتی را بدهند؟ چرا دولت، که خود بدهکار اصلی است، کوچکترین حمایت یا جبرانی برای این شرکت بزرگ استان در نظر نگرفته است؟
اختلاف سهامداران، مدیریت فلج و سکوت مرگبار
گزارشها حاکی از آن است که درگیریهای درونسازمانی میان سهامداران و برخی اقدامات منفعتطلبانه، وضعیت مدیریتی سیمکو را فلج کرده است. در این شرایط، پرسش اصلی آن است که نقش استانداری، سازمان صمت و سایر نهادهای ناظر در نظارت بر بحران مدیریتی این واحد تولیدی چیست؟ چرا در برابر این حجم از نابسامانی، هیچکس پاسخگو نیست؟
آقای استاندار! آیا از وضعیت کارگران سیمکو باخبرید؟
۳۵۰ خانواده چشمانتظار تصمیمات مسئولان هستند. آیا وقت آن نرسیده که بهجای بازدیدهای نمایشی و وعدههای کلی، وارد عمل شوید؟ آیا استان گیلان تاب تحمل یک ورشکستگی دیگر را دارد؟
اگر امروز از سیمکو حمایت نشود، فردا چه چیزی از صنعت این استان باقی خواهد ماند؟