دلارِ دشمن یا دلارِ دوست؟ پارادوکس کیهانی در ترازوی شریعتمداری!
به گزارش پایگاه اطلاعرسانی ناظر خبر، در روزهای اخیر شاهد پدیدهای قابل تأمل در رویکرد روزنامه کیهان هستیم که شگفتی ناظران را برانگیخته است. “دلارِ دشمن”، که زمانی با قاطعیت بهعنوان ابزار توطئهی خارجی معرفی میشد و انتشار نرخ آن خط قرمزی غیرقابل عبور تلقی میگردید، اکنون با عنوان “دلارِ دادههای رسمی” و با افتخار بر صفحه نخست این نشریه نقش بسته است.
این روزها چشممان به جمال یک معجزهی ژورنالیستی در کیهان روشن شده است! “دلارِ دشمن” که تا دیروز فریادش گوش فلک را کر میکرد و خط قرمزتر از خون شهدا بود، حالا لباس “دلارِ دادههای رسمی” پوشیده و با افتخار روی جلد روزنامهای ژست گرفته که انگار قرار است جایزهی نوبل مدیریت اقتصادی بگیرد! جناب شریعتمداری، این بندبازی سیاسی شما را کجا ثبت کنیم؟ سیرک بینالمللی یا گینس؟ آخر این چه استعدادی است که یک روز دلار را توطئهی کانالهای تلگرامی میخوانید و روز بعد با فونت درشت و رنگ شاد، تیتر یکش میکنید؟!
بیایید کمی این پارادوکس کیهانی را زیر ذرهبین ببریمش! سال ۱۴۰۳، در دولت شهید رئیسی، انتشار قیمت دلار مساوی بود با توطئهی دشمن؛ خط قرمزی که انگار از خون شهدا هم قرمزتر بود. راهکار شما؟ اخطار، تعطیلی و زندان برای هر زبانی که جرأت کند واقعیت را بگوید. اما حالا در سال ۱۴۰۴ و در دولت جناب پزشکیان، دلار ۱۰۳ هزار تومانی نهتنها توطئه نیست، بلکه انگار مدرک افتخار مدیریت اقتصادی شده! آیا دشمن یکشبه حسابدار رسمی دولت شده ؟ این تغییر موضع، صرفاً انعکاسی از چرخش مواضع بر اساس مصالح روز بوده یا خیر؟
سؤال تلخ اینجاست: وقتی کمر مردم زیر بار گرانی خم شده بود، قلم انقلابی شما کجا تشریف داشت؟ آیا سکوت در برابر گرانیها، مصداقی از مصلحتاندیشی هدفمند بود یا غفلتی ناخواسته؟ فرق دلار رئیسی با دلار پزشکیان چیست؟ اولی مزاحم امنیت ملی بود و دومی تاج افتخار؟ یا شاید هم فرمول سادهتر است: هرچه به نفع شماست انقلابی است و هرچه نیست، توطئه!
جناب شریعتمداری، این تغییر جهتها شاید در کوتاهمدت بهعنوان تاکتیکی هوشمندانه دیده شود، اما باید توجه داشت که صبر عمومی حد و مرزی دارد. جناب شریعتمداری، این طناببازیها را ادامه دهید، ولی یادتان باشد که طناب صبر مردم هم حدی دارد و ممکن است روزی پاره شود. آنوقت نه تیتر درشت بکار میآید و نه رنگ شاد! این یادداشت، نه توهین است و نه افترا؛ فقط تلخندی به پارادوکسی که از دور داد میزند: کیهان، دلار، و طنز روزگار! انعکاس این تناقضات، نه با هدف تخریب، بلکه بهمنظور دعوت به تأمل و شفافیت مطرح میشود. رسانهای با ادعای انقلابیگری، شایسته است ثبات و صداقت را در مواضع خود به نمایش گذارد تا اعتماد مخاطبانش حفظ شود.