ایرانبرک؛ روایت تلخ ۱۹ ماه حقوق معوق و پرسشی که استاندار گیلان باید پاسخ دهد
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ناظرخبر، برای فهمیدن عمق بحران «ایرانبرک» نیازی به گزارشهای چندصد صفحهای، نمودارهای رنگارنگ و آمارهای امیدوارکننده نیست؛ کافی است چند دقیقه پای صحبت کارگری بنشینید که ۱۶ ماه است بلاتکلیف مانده، ۱۹ ماه حقوق نگرفته و ۴۲ ماه حق بیمهاش پرداخت نشده است.
همین سه عدد، تمام فاصله میان آن چیزی است که در جلسات رسمی از «بهبود شاخصهای اقتصادی» گفته میشود و آنچه کارگران هر روز با گوشت و پوست خود زندگی میکنند.
ادامه اعتراض کارگران ایرانبرک؛ سه عددی که عمق بحران را روایت میکند
سؤال اینجاست؛ کارگری که ۱۹ ماه حتی دستمزد قانونی خود را دریافت نکرده، چگونه باید زندگی کند؟ چگونه اجاره خانه بدهد؟ چگونه هزینه درمان، تحصیل فرزند و نان شب خانواده را تأمین کند؟ مگر سفره خانواده کارگری با نمودارهای اقتصادی پر میشود؟ آیا میتوان از کارگری که نزدیک به دو سال دستمزد دریافت نکرده، انتظار داشت همچنان با امید به آینده زندگی کند؟
چگونه مسئولانی که وظیفه صیانت از حقوق کارگران را بر عهده دارند، شبها با آسودگی سر بر بالین میگذارند، در حالی که کارگرانی در همین استان، ۱۹ ماه حقوق دریافت نکردهاند و ۴۲ ماه حق بیمه آنان پرداخت نشده است؟
ایرانبرک؛ از افتخار صنعت نساجی تا ادامه اعتراض کارگران
«ایرانبرک» رشت روزگاری یکی از نمادهای صنعت نساجی ایران بود؛ کارخانهای که بیش از هزار کارگر در آن مشغول فعالیت بودند، محصولاتش به بازارهای اروپایی صادر میشد و نام آن با کیفیت، تولید و اشتغال گره خورده بود. اما امروز، آنچه از این مجموعه باسابقه در ذهن افکار عمومی نقش بسته، نه افتخارات گذشته، بلکه اعتراضهای پیاپی کارگرانی است که به گفته خودشان، ماههاست در انتظار احقاق ابتداییترین حقوق قانونی خود هستند.
۱۹ ماه حقوق معوق؛ روایت کارگرانی که چشمانتظار حقوق قانونی خود هستند
به گفته کارگران معترض، آنان ۱۶ ماه است در بلاتکلیفی شغلی به سر میبرند؛ ۱۹ ماه حقوق و مزایای آنان پرداخت نشده و ۴۲ ماه حق بیمه آنان نیز به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت نشده است. اگر این ارقام صحیح باشد، دیگر نمیتوان از یک اختلاف معمول کارگری سخن گفت؛ این وضعیت به بحرانی جدی در حوزه حقوق نیروی کار در استان گیلان تبدیل شده است.
آقای استاندار؛ آمارهای اقتصادی در زندگی کارگران گیلان کجا دیده میشود؟
این روزها بارها از زبان مسئولان استان، بهویژه استاندار گیلان، درباره رشد اقتصادی، سرمایهگذاری، رونق تولید و بهبود شاخصها سخن گفته میشود. تردیدی نیست که برنامهریزی اقتصادی ضرورت دارد، اما پرسش افکار عمومی چیز دیگری است.
آقای هادی حقشناس؛ شما بارها از شاخصهای اقتصادی، سرمایهگذاری، رونق تولید و آمارهای امیدوارکننده سخن گفتهاید. اما یک سؤال اساسی همچنان بیپاسخ مانده است: این آمارها دقیقاً در کدام بخش از زندگی مردم گیلان اثر گذاشته است؟
چرا رونق اقتصادی هنوز به سفره کارگران نرسیده است؟
اگر این شاخصها موفق بودهاند، چرا هنوز کارگری در همین استان باید ۱۹ ماه حقوق معوق داشته باشد؟ چرا ۴۲ ماه حق بیمه او پرداخت نشده باشد؟ چرا ۱۶ ماه میان وعدهها و جلسات اداری سرگردان بماند؟ کارگری که نزدیک به دو سال حقوق خود را دریافت نکرده، آثار رونق اقتصادی را دقیقاً در کدام بخش از زندگی خود باید جستوجو کند؟
آمار، سفره مردم را بزرگتر نمیکند؛ کارگران به اقدام نیاز دارند
آقای استاندار؛ آمار، شکم مردم را سیر نمیکند. آنچه سفره مردم را بزرگتر میکند، حقوقی است که سر موعد پرداخت شود؛ بیمهای است که به موقع واریز شود؛ امنیت شغلی است که هر روز زیر پای کارگر خالی نشود.
معیشت کارگران ایرانبرک در بخش مراقبتهای ویژه
واقعیت این است که وضعیت معیشت بخش قابل توجهی از کارگران امروز دیگر شبیه یک بیماری ساده نیست؛ به بیماری میماند که در بخش مراقبتهای ویژه (ICU) بستری است. چنین بیماری، به دارو، درمان و اقدام فوری نیاز دارد، نه وعده اینکه شاید چند ماه یا چند سال دیگر حالش بهتر شود.
کارگری که امروز برای خرید نان، پرداخت اجاره خانه یا تهیه داروی فرزندش درمانده است، چگونه باید با وعده «آینده روشن» روزگار بگذراند؟ اگر درمان امروز آغاز نشود، چه تضمینی وجود دارد که اصلاً فرصتی برای دیدن آن آینده باقی بماند؟
چرا وعدههای مسئولان هنوز به نتیجه نرسیده است؟
واقعیت تلختر این است که این نخستین بار نیست که وعده شنیده میشود. کارگران «ایرانبرک» میگویند در طول این ۱۶ ماه، بارها وعده بازگشت به کار، تعیین تکلیف و پرداخت مطالبات را شنیدهاند، اما هنوز نتیجهای که در زندگیشان دیده شود، حاصل نشده است. طبیعی است که وقتی وعدهها تکرار میشوند و نتیجهای به همراه ندارند، سرمایه اجتماعی و اعتماد عمومی نیز آسیب ببیند.
۴۲ ماه حق بیمه پرداختنشده؛ دستگاههای مسئول چه پاسخی دارند؟
در این میان، پرسشهای جدی از دستگاههای مسئول همچنان بیپاسخ مانده است. چگونه ممکن است بیش از سه سال حق بیمه گروهی از کارگران پرداخت نشده باشد و این پرونده همچنان تعیین تکلیف نشود؟ نقش دستگاههای نظارتی در این مدت چه بوده است؟ اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی، سازمان تأمین اجتماعی و دیگر نهادهای مسئول در این ۱۶ ماه دقیقاً چه اقدام مؤثری انجام دادهاند که نتیجه آن در زندگی کارگران قابل مشاهده باشد؟ اگر اقدامات انجامشده مؤثر بوده، چرا اعتراضهای کارگری همچنان ادامه دارد و چرا این پرونده هنوز به نتیجه نرسیده است؟
جایگزینی نیروهای بازنشسته؛ ادعایی که نیازمند شفافسازی است
یکی دیگر از موضوعاتی که به گفته کارگران مطرح شده، جایگزینی نیروهای بازنشسته به جای برخی کارگران باسابقه است. این موضوع نیز نیازمند بررسی و شفافسازی از سوی مراجع مسئول است. در صورت صحت این ادعا، مبنای قانونی آن چیست؟ آیا حقوق و امنیت شغلی کارگران باسابقه در این فرآیند رعایت شده است؟ افکار عمومی حق دارد پاسخ این پرسشها را بشنود.
پرونده ایرانبرک؛ آزمونی برای کارآمدی و پاسخگویی مسئولان
پرونده «ایرانبرک» دیگر صرفاً یک اختلاف میان کارگر و کارفرما نیست؛ آزمونی برای میزان کارآمدی دستگاههای مسئول در حمایت از نیروی کار و میزان پاسخگویی آنان در برابر افکار عمومی است.
کارگران این کارخانه بیش از وعده، به اقدام نیاز دارند؛ بیش از آمار، به حقوق قانونی خود؛ و بیش از هر چیز، به این اطمینان که قانون برای همه یکسان اجرا میشود.
موفقیت اقتصادی زمانی معنا دارد که حقوق کارگر بهموقع پرداخت شود
موفقیت اقتصادی را نمیتوان فقط در نرخ رشد، حجم سرمایهگذاری یا جدولهای آماری جستوجو کرد. موفقیت زمانی معنا پیدا میکند که کارگر با آرامش خاطر سر سفره خانوادهاش بنشیند، حقوقش را بهموقع دریافت کند، بیمهاش برقرار باشد و نگران فردای فرزندانش نباشد.
تا زمانی که کارگری در گیلان با ۱۶ ماه بلاتکلیفی، ۱۹ ماه حقوق معوق و ۴۲ ماه حق بیمه پرداختنشده زندگی میکند، این پرسش همچنان پابرجاست: فاصله میان آمارهای امیدوارکننده و سفرههای کوچک کارگران را چه کسی قرار است پر کند؟
آقای استاندار؛ مردم دیگر وعده نمیخواهند، نتیجه میخواهند
و شاید مهمتر از همه این پرسش باشد: آقای استاندار؛ مردم دیگر گزارش و وعده نمیخواهند؛ مردم نتیجه میخواهند. اگر قرار است نسخهای برای نجات کارگران نوشته شود، زمان آن امروز است، نه فردایی که شاید برای بسیاری از این خانوادهها بسیار دیر باشد.
ناظرخبر، در چارچوب قانون مطبوعات، آمادگی کامل دارد پاسخ، توضیحات و دیدگاههای استانداری گیلان، مدیریت کارخانه، اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی، سازمان تأمین اجتماعی و سایر مراجع ذیربط را نیز منتشر کند.