تونل سبز فومن قربانی اهمال؛ شهرداری و شورا کجا هستند؟

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ناظرخبر، «تونل سبز فومن» صرفاً یک معبر نیست؛ بخشی از میراث طبیعی، هویت بصری و سرمایه گردشگری گیلان است. اما آنچه امروز شاهدیم، از خزان زودهنگام و برگ‌ریزان درختان در قلب تابستان همیشه سرسبز گیلان تا آتش‌سوزی مکرر، نه یک «حادثه»، بلکه قرینه‌ای روشن بر یک «فاجعه مدیریتی» است.

وقوع مکرر آتش‌سوزی در یک نقطه مشخص، آن هم در کنار خشکی مزمن پوشش گیاهی، دیگر قابل انتساب صرف به حادثه نیست. چنارهای کهنسالی که در اوج سرسبزی، سیمایی پاییزی یافته‌اند و برگ‌هایشان پیوسته می‌ریزد، نشانه عینی تنش آبی و فرسایش تدریجی این سرمایه سبز است.

بر اساس قانون حفظ و گسترش فضای سبز و مقررات وظایف شهرداری، آبیاری، مراقبت، سم‌پاشی، دفع آفات و پاکسازی حاشیه معابر از تکالیف امری شهرداری است. نکته مهم آن است که این ترک‌فعل، تک‌بعدی نبوده است؛ علاوه بر آبیاری نکردن، عدم انجام به‌موقع اقدامات پیشگیرانه و بهداشتی از جمله سم‌پاشی نیز حسب قرائن موجود، از عوامل مؤثر در تضعیف درختان و افزایش آسیب‌پذیری آنان در برابر آتش بوده است. تشخیص قطعی سهم هر عامل، مستلزم ارزیابی کارشناسی است.

آنچه این قصور را تشدید می‌کند، اعلام مکرر آمادگی یکی از شهروندان دغدغه‌مند فومنی (جناب آقای مجتبائی) برای تقبل کلیه هزینه‌های سم‌پاشی است. بنا بر اعلام، با وجود این همکاری داوطلبانه و بدون تحمیل بار مالی به بیت‌المال، مسئولان از اقدام مقتضی استنکاف ورزیده‌اند. پس عامل اصلی، نه «کمبود بودجه»، بلکه فقدان اراده مدیریتی و اهمال مستمر است.

شورای اسلامی شهر فومن نیز وفق قانون تشکیلات و وظایف شوراها، مکلف به نظارت بر حفظ اموال عمومی است. سکوت ممتد این شورا در قبال خشکیدگی درختان و حریق‌های پی‌درپی، در صورت احراز تسامح، مصداق ترک وظایف نظارتی است.

بر اساس دستورالعمل نظارت و پیگیری حقوق عامه، صیانت از محیط زیست و بهداشت عمومی از مصادیق حقوق عامه است. از دادستان محترم فومن، در مقام مدعی‌العموم، استدعا می‌شود با تشکیل پرونده، جلب نظر کارشناس رسمی مربوطه و احراز مسئولیت متولیان (در صورت اثبات قصور، ترک‌فعل یا رابطه سببیت)، ضمن تعقیب مسببان، دستگاه‌ها را به برنامه‌ریزی فوری برای نجات درختان باقی‌مانده و احیای تونل سبز فومن ملزم کند. (فردا هم دیر است)

اینجانب نیز در مطالبه‌گری به نمایندگی از مردم شریف فومن و به‌عنوان یک شهروند فومنی، خود را در برابر آنچه بر تونل سبز فومن می‌گذرد مسئول می‌دانم. این تونل، حافظه بصری چند نسل و بخشی از هویت جمعی مردمان این دیار است. سکوت در برابر نابودی آن را خیانت به این سرزمین می‌دانم. اگر فردا این میراث از میان برود، تاریخ از ما خواهد پرسید چرا فقط نظاره کردیم؛ و من نمی‌خواهم در شمار کسانی باشم که تنها تماشا کردند. حفظ تونل سبز، دفاع از حق عمومی، حق محیط زیست و حق آیندگان برای زیستن است.

منبع
4 دی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا