فاضل میبدی: دعوت‌کنندگان به انتقام، درد مردم را احساس نمی‌کنند

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ناظرخبر، این روزها صداهایی علیه مذاکره و دیپلماسی دولت بلند شده است و صداوسیما نیز در بازتاب و انتشار این دیدگاه‌ها هیچ کوتاهی نمی‌کند. هم‌زمان، در خیابان نیز عده‌ای با در دست داشتن پرچم، همان صداها را همراهی می‌کنند.

آقای رئیس‌جمهور! برای نجات کشور، احیای اقتصادی که با مشکلات جدی روبه‌رو است، رفع تحریم‌ها و بهبود سفره‌های خالی مردم، راهی جز مذاکره و دیپلماسی‌ای که در پیش گرفته‌اید وجود ندارد.

هزینه جنگ و تحریم، سنگین‌تر از مذاکره

اگر به زعم برخی مدعیان دلسوزی، مذاکره فسادآور باشد، فساد جنگ و تحریم به‌مراتب سنگین‌تر و ویرانگرتر است. تنها در دو روز گذشته، با تخریب چند پل، آسیب به برخی زیرساخت‌ها و شهادت ۱۶ نفر، خسارت‌های فراوانی به کشور وارد شد.

این پرسش مطرح است که این خسارت‌ها با کدام بودجه جبران خواهد شد؟ جنگ‌هایی که امسال تجربه کردیم، چه دستاوردی برای کشور و مردم داشت؟ آیا نتیجه‌ای جز کشتار، تخریب و از دست رفتن نخبگان کشور به همراه آورد؟

دعوت به جنگ، از آسایش‌نشینان

برخی افراد که با ادبیاتی تند و تلخ، دولت را به انتقام و خونخواهی دعوت می‌کنند، خود در خانه‌های مجلل و در کنار اندوخته‌های چندهمتی روزگار می‌گذرانند و درد مردم را احساس نمی‌کنند.

این پرسش نیز مطرح است که چرا هم‌زمان با روند مذاکره و برگزاری مراسم تشییع باشکوه رهبر فقید در عراق، باید به یک کشتی حامل گاز مایع قطر موشک شلیک شود؟ تنگه هرمز را تا چه زمانی و به چه بهایی باید در وضعیت تنش نگه داشت؟ چرا باید کشورهای حوزه خلیج فارس علیه ایران بسیج شوند؛ اتفاقی که اسرائیل سال‌ها در پی تحقق آن بود اما موفق به انجامش نشد؟

از این نیز تأسف‌بارتر آن است که در مراسم تشییع و آیین‌های پس از آن، اختلافات داخلی در برابر چشم جهانیان و بدخواهان کشور آشکار شود و علیه مقامات عالی‌رتبه کشور شعار داده شود یا حتی رفتارهایی مانند سنگ‌پرانی رخ دهد.

فرهنگ ایرانی، فرهنگ مدارا است

ملت ایران چه زمانی و در کجا تا این اندازه خشن بوده است که شعار مرگ بر این و آن از ادبیات عمومی آن جدا نشود؟ این نوع ادبیات چگونه وارد فرهنگی شده که همواره با مدارا، مروت و همزیستی شناخته می‌شد؟

خطاب به رئیس‌جمهور

آقای پزشکیان! سیاستی را که در پیش گرفته‌اید، با قاطعیت ادامه دهید. مردم از جنگ، تورم و گرانی خسته‌اند و امید خود را نسبت به آینده تا حد زیادی از دست داده‌اند.

جناب رئیس‌جمهور! همان‌گونه که در سفر اخیرتان به قم، مراجع و طلاب روشن‌اندیش از مواضع شما حمایت کردند و بر درستی این مسیر تأکید داشتند، در عمل نیز چنین خواهد بود.

البته این سخنان به معنای خوش‌بینی مطلق به سیاست‌های آمریکا نیست؛ اما تجربه ۴۷ سال گذشته نشان داده است که سیاست «نه جنگ و نه صلح» در نهایت به جنگ منتهی می‌شود و راه‌حل مناسبی برای رفع مشکلات کشور نیست.

راه دیپلماسی را با اقتدار ادامه دهید

در نهایت، این گروه اندک اما پرهیاهو، اگر دولت با اقتدار مسیر دیپلماسی را ادامه دهد، به نتیجه‌ای نخواهند رسید.

چنان‌که وحشی بافقی سروده است:

مادرخت‌افکن نه‌ایم، آنها گروه دیگرند
با وجود صد تبر، یک شاخ بی‌برگ نشکنیم

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا