تنگه برای گیر انداختن ترامپ بود، خودمان در آن گیر نکنیم
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ناظرخبر، حتی اگر درگیریهای تازه در جنوب ایران به معنای آغاز سومین جنگ آمریکا علیه ایران باشد، نباید یک واقعیت مهم را فراموش کرد؛ نه هدف دونالد ترامپ از تحمیل جنگهای ۱۲ و ۴۰ روزه با همراهی اسرائیل، بازگشایی تنگه هرمز بود و نه هدف ایران از دفاع و واکنش، بستن این گذرگاه راهبردی.
تنگه هرمز پیش از آغاز جنگ نیز باز بود و کشتیها بدون مشکل از آن عبور میکردند. آنچه اهمیت داشت، استفاده از این تنگه بهعنوان یک ابزار راهبردی برای تغییر محاسبات ترامپ و دور کردن او از اهداف اولیهاش بود؛ هدفی که به باور نویسنده محقق شد و نشانههای آن در آتشبس ۴۰ روزه و همچنین یادداشت تفاهم ۲۸ خرداد آشکار شد. از همین رو، تحولات اخیر نباید این دستاورد را تحتالشعاع قرار دهد.
بیانیه ترامپ چه چیزی را نشان میدهد؟
برای درک بهتر این موضوع، کافی است بیانیه رسمی دونالد ترامپ را که تنها ۳۶ ساعت پس از حمله به ایران، در ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ (اول مارس ۲۰۲۶) منتشر شد، دوباره مرور کنیم.
در آن بیانیه هیچ اشارهای به تنگه هرمز نشده بود. اما زمانی که موضوع این گذرگاه راهبردی وارد معادلات شد، ترامپ دریافت که روند تحولات مطابق برنامههای اولیه او پیش نمیرود. همین تغییر مسیر را میتوان یکی از موفقیتهای مهم ایران دانست؛ موفقیتی که نباید در فضای دوقطبی «جنگ یا مذاکره» به فراموشی سپرده شود.
ترامپ سیاست را مانند یک فیلم دید
ترامپ برخلاف بسیاری از رؤسای جمهور پیشین آمریکا، بیش از همه به رونالد ریگان شباهت دارد؛ شخصیتی که پیشینه سینمایی داشت. به نظر میرسد ترامپ نیز گاهی سیاست را با نگاهی سینمایی تحلیل میکند، در حالی که عرصه قدرت و سیاست، بیش از آنکه شبیه یک فیلم باشد، به مسابقه فوتبال شباهت دارد.
در فوتبال، اتفاقات غیرقابل پیشبینی، تغییر جریان بازی و چرخش توپ میتواند تمام برنامههای از پیش طراحیشده را بر هم بزند؛ موضوعی که در سیاست نیز بارها رخ داده است.
شباهت سیاست به فوتبال
سرمربی فوتبال، بازیکنان را بر اساس نقشهای مشخص در زمین میچیند و وظایف هر کدام را تعیین میکند؛ از منطقه بازی گرفته تا میزان نفوذ، مسئولیت مهار حریف و نحوه دفاع یا حمله.
اما همیشه مسابقه مطابق برنامه پیش نمیرود. ممکن است بازیکنی مصدوم یا اخراج شود، تیم مقابل زودتر به گل برسد یا با تغییر آرایش تاکتیکی، شرایط مسابقه دگرگون شود.
در چنین شرایطی، سرمربی کنار زمین حاضر میشود تا تاکتیک جدید یا «پلن B» را به بازیکنان منتقل کند؛ با این حال، واقعیت این است که بازی دیگر همان بازی اولیه نیست و شرایط تازه، تصمیمهای تازهای میطلبد.