آقای نیکزاد؛ حجاب از چشم مرد آغاز می‌شود
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی ناظرخبر، علی نیکزاد، نایب‌رئیس مجلس، اخیراً اعلام کرده که در برخی سفرهای هوایی، با دیدن وضعیت ظاهری مردم در شهر مقصد، به درستی مقصد پرواز شک می‌کند. این جمله، سرآغاز بحثی شد که در رسانه‌ها بازتاب گسترده‌ای یافت.
واکنش به اظهارات نیکزاد؛ شهری که غریب شده است
در پاسخ به ایشان باید گفت که ما در همان شهر خودمان نیز با پدیده‌ای غریب‌تر روبه‌روییم. همه چیز تغییر کرده، اما نه آنگونه که ایشان روایت می‌کنند. یک مغازه، یک جنس و دو قیمت در یک زمان؛ این تغییر لحظه‌ای، حاصل چه بی‌ثباتی‌ای است؟
پدری که هرچه بیشتر کار می‌کند، عقب‌تر می‌افتد و خط پایان هر روز دورتر می‌شود. کارمند متخصصی با ۲۰ سال سابقه که حقوق امروزش، به دلار، کمتر از اولین حقوق ماه اول کارش است. این تصویری است که در مبدأ، بدون سفر هم می‌بینیم.
نقدی بر اولویت‌بندی مسئولان، درد در روسری نیست؛ در «سر» است
آقای نیکزاد، اگر درد را خوب می‌شناختید، می‌فهمیدید که مشکل جامعه در روسری نیست، بلکه در «سر» است؛ یعنی در معیشت، در اقتصاد و در بقای یک انسان. پیش از هر چیز، باید شهروند بتواند نفس بکشد و ارزش خود را حس کند.
پیامبر اسلام در میان نماز، صدای گریه نوزاد را شنید و نماز را کوتاه کرد تا مادر به داد بچه برسد. این یعنی ارزش اولیه، نجات یک مادر از دلهره است، نه چیز دیگر.
نگاه عفیف، مهم‌تر از پوشش ظاهری
حجاب، پیش از آنکه در روسری زن باشد، باید در چشم مرد باشد. تا چشم تربیت نشود، حرصِ آن با پوشیده‌ترین شکل جنس مقابل نیز تحریک خواهد شد.
بسیاری از مردم در کوچه و خیابان، اصلاً متوجه موی باز یا آستین کوتاه کسی نیستند؛ چشم‌هایشان عفیف می‌بیند. دغدغه امروز مردم، «یک روز بدون شرمندگی از خانواده» است، نه روسری دیگران.
موتورسواری زنان در برابر ویرانی و آوارگی
به روزهای پیش از جنگ برگردیم؛ آن روزها دغدغه موتورسواری زنان و ماهواره بود، اما امروز دغدغه خون و خاکستر است. چه کوچک و بی‌اهمیت‌اند آن مسائل در برابر این همه سوگ.
ما با بزرگ‌نمایی مسائل کوچک، زمینه را برای بحران‌های بزرگ‌تر فراهم کردیم. موتورسواری زنان در برابر جنگ، چقدر نامسئله است و چقدر می‌توان از آن گذشت.
واکنش جامعه به رفتار مسئولان
این روزها، کم‌حجابی و بی‌حجابی، ریشه در عکس‌العمل جامعه به رفتارهای اقتصادی و سیاسی مسئولان دارد.
هیچ‌کس ذاتاً از عفت گریزان نیست. رضاخان در تاریخ از همین مردم خواست کشف حجاب کند اما نتوانست، زیرا مسئله در اصل، اجبار نبود؛ مسئله امروز نیز واکنش به «بی‌اعتنایی» به سفره مردم است. تا جای کار در اقتصاد و کرامت انسانی نلنگد، این واکنش‌ها التیام خواهد یافت.